Opinie

Revolutie

Christiaan Weijts

De laatste keer dat Mark Rutte jongeren opriep tot een revolutie noemde hij dat achteraf zijn grootste politieke blunder. Het was in 2005. Als staatssecretaris Onderwijs spoorde hij studenten aan tot meer Begeisterung. Kom in verzet tegen matig onderwijs, zei hij in tv-programma Netwerk. Bezet faculteiten! „Daar zijn heel praktische middelen voor. Je moet lint kopen en het bord vinden waar de stoppen op zitten, noem maar op.”

Een déjà vu. Ook nu wil hij dat jongeren vooral „dingen gaan doen”: „Ga het schoolhoofd in de weg zitten, als die iets besluit waar je het niet mee eens bent. Begin de revolutie van onderaf.” Ik ben benieuwd of ze net zo braaf gehoorzamen als destijds. Toen bezetten ze prompt het Maagdenhuis. Rutte weigerde in gesprek te gaan. De ME voerde de studenten gehandboeid af. In een terugblik in 2010 met NRC noemde hij die oproep later zijn grootste blunder.

Een boemerang was het. Onverhoopt richtte de woede zich tegen de overheid. Die wilde – let op – het collegegeld verhogen… voor wie langer dan víjf en een half jaar studeerde! O, smeken, bedelen, zou elke twintigjarige van nu om de terugkeer van dat Walhalla. Een schaafwondje was het vergeleken bij de huidige amputaties.

De studieschulden, de onbereikbare woningen, de klimaatramp, en dan zijn er nog de coronamiljarden die deze generatie zal moeten terugverdienen, als de boomers hun bonussen en hun belastingvoordelen staan te verbrassen in oenige badplaatsen. Het is zo oneerlijk, zo gruwelijk godgeklaagd!

En daar zaten ze dan, de revolutionairen, in talkshow M. Lieve jongens en meisjes allemaal. Ik tekende op: „Supermooi dat hij een platform wil geven”, „uitdaging”, „tot elkaar komen”, „zichtbaarheid in de politiek”, „een tijdelijke herinvoering van de basisbeurs”, „structureel, op een constructieve manier samenkomen”, „verantwoording naar de jongeren toe”.

Intussen stoomde het ongeduld uit Margriets oren: kom op, waar blijft die revolutie! Dit was een workshop begripvol communiceren van de gereformeerde jeugdbond. Rutte had zich geen betere revolutionairen kunnen wensen. Al deze politici-in-de-dop komen straks meepraten aan de anderhalvemetertafels, zodat ze zich verantwoordelijk voelen voor de nieuwe verstikkende werkelijkheid. Precies de opzet: rebelse krachten op voorhand intomen. Keep your enemies closer.

En de meer praktisch ingestelde jongeren? Die gaan het schoolhoofd in de weg zitten. Anderhalve meter? In je broekje. Krijg toch allemaal de Covid. Heeft Rutte zelf gezegd toch?

Je zou het precies omgekeerd willen. Dat ze meepraten met het schoolhoofd, zich verantwoordelijk voelen voor die tijdelijke corona-aanpassingen, en de overheid de gebalde vuist toesteken, volgens de oproep van Jan Terlouw, vorige week in een mooi Volkskrant-interview: „Jongens, pik het niet meer, want het is jullie toekomst.”

Christiaan Weijts schrijft op deze plek iedere vrijdag een column.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.