Recensie

Recensie Uit eten

‘Float through’ dineren bij de Prins van Terbregge

Thuis uit eten Rotterdam Zolang de restaurants dicht zijn, recenseert Wim de Jong elke twee weken wat restaurants in Rotterdam thuisbezorgen.

Foto Wim de Jong

De Prins van Terbregge is de voorbije maanden extra hard door pech getroffen. Tegelijk met de uitbraak van de covid19-epidemie moest ook chef Enrico Patist in het ziekenhuis worden opgenomen. In het Erasmus Medisch Centrum is hij herstellende van een serie herseninfarcten die zich aanvankelijk als coronaverschijnselen lieten aanzien. Terwijl de mogelijke terugkeer van de jonge kok en vader nog wel enige tijd op zich zal laten wachten, lukt het eigenaar Simon Wijers en zijn twintig medewerkers om het restaurant aan de brug over de Rotte draaiende te houden.

Met uitzondering van de maandag worden er door ‘De Prins’ dagelijks driegangenmenu’s door heel de stad thuisbezorgd. Daarnaast is er deze warme voorjaarsweek voor het eerst geëxperimenteerd met een float through-service. Opvarenden van passerende boten kunnen langszij aan het ene raam van het restaurant eten bestellen, om de lunch- of dinerboxen even later aan het volgende venster in ontvangst te nemen. Hoe groot de impact van de pandemie op de samenleving ook zijn mag, het weerhoudt bezitters van jachtjes en sloepen er kennelijk niet van om bij dit zonnige weer filegewijs het riviertje af te zakken, constateert Wijers. Ook zonder Patist moet de keuken ’s middags en ’s avonds vol aan de bak. „Het is fysiek een uitputtingsslag, maar we laten ons er niet onder krijgen.”

Bij gebrek aan een eigen boot laten wij ons driegangenmenu gewoon op de stoep bij de voordeur brengen. Waarbij dan als eerste weer opvalt hoe zorgvuldig ook De Prins zich noodgedwongen van zijn taak als maaltijdkoerier kwijt. De dozen zijn al zo mooi dat je ze na gebruik met moeite naar het oud papier brengt, en de inhoud ervan heeft niets te lijden gehad van de al gauw twintig minuten durende autorit van Terbregge naar Blijdorp. Wanneer je eenmaal toe bent aan de hoofdgang (buikspek met geroosterde bloemkool, witte en groene asperges, broccoli, aardappeltjes en een crème van erwtjes) weet je niet beter of die schotel komt nog maar net onder het monddoekje en de handschoenen van de kok vandaan.

Eraan vooraf bedienen we onszelf met een amuse van tataki in Japanse vinaigrette met uitjes en knoflook, en van een mootje tonijn met radijs, mango, paksoi en bundelzwammen. De bonitovlokken die zo’n gerechtje normaliter al wuivend en wapperend luister bij zetten, hebben hun vaantjes ondertussen al wel gestreken. Maar, hé, we troosten ons met het idee dat ze de wave op een schommelende sloep op de Rotte misschien alsnog weer oppikken. Onze ‘Prins Express’-bestelbox bevat dan verder nog een dessert van een met goudsbloemen en een crumble opgesierde pannacotta, een kaasplateau, en een lavendel/chocolade-bonbon, feestelijk verpakt in een goudkleurig schatkistje. Knap dat het alles bij elkaar toch voor een heel schappelijke prijs kan.

Voor de menu’s zijn we per persoon 32,50 euro kwijt, de rode en witte wijn die we erbij hebben gedronken kosten 25 euro per fles. Wanneer De Prins van Terbregge in juni als anderhalve-meter-restaurant heropent, wil Wijers voorlopig zo’n vast weekmenu blijven voeren, met een keuze uit vier-, vijf- of zesgangen. De vaste gasten die er straks weer aanschuiven, hebben ook meer om naar uit te kijken. Want behalve zijn hoofd boven water te houden, is het eigenaar Wijers de afgelopen maanden bovendien gelukt om het interieur van zijn restaurant geheel te vernieuwen.

Wim de Jong is culinair recensent.
De Prins van Terbregge, Bergse Linker Rottekade 323, Rotterdam.