Het ‘feuilleton’ Dertigers toont hoe prettig het soms is ex-dertiger te zijn

Zap Dertigers (BNNVARA) speelt zich af pre-corona, in een tijd waar de geneugten nog niet uit het leven van de hoofdrolspelers zijn geranseld.

Pieter, Saar en Babs in Dertigers.
Pieter, Saar en Babs in Dertigers. Beeld BNNVARA

Nu de premier dinsdag zelfs voor kinderen en jongeren een bemoedigend woordje had in zijn corona-persconferentie, zijn de dertigers misschien de laatste groep die niet collectief bedankt is voor de corona-offers die er zijn gebracht.

Ik moest aan ze denken door de nieuwe serie Dertigers. Vrijwel alles wat de hoofdpersonen daarin ondernemen, is twee maanden geleden uit het bestaan van de Nederlander geranseld: groepsetentjes, sportschool, festivals, airbnb, gemberthee in het café, uitgaan, seks met twee mannen die niet staan ingeschreven op hetzelfde woonadres.

Dertigers (BNNVARA) is waarschijnlijk het uitvloeisel van een plan dat twee jaar geleden gistte in Hilversum: men wilde jongere kijkers naar NPO1 lokken door het uitzenden van een ‘dagelijks feuilleton’ – een soap mocht het niet heten. EenVandaag zou ervoor moeten verhuizen. Uiteindelijk is Dertigers geland op NPO3, waar de serie voorlopig elke werkdag te zien is.

In wat wij geen soap mogen noemen zagen wij zo hoe dertiger Nora ongemakkelijk reageerde op een positieve zwangerschapstest, wat ermee te maken had dat het kind wellicht niet van haar vriend was, maar van een van haar beste vrienden, die overigens de tweelingbroer was van haar overleden ex; deze Pieter had net een nieuwe vriendin die het er een beetje moeilijk mee had dat Saar, een ravissante verschijning uit dezelfde groep vrienden, altijd bij Pieter bleef logeren. Je zou zeggen: het ruikt als zeep, het is glad als zeep en het schuimt als zeep – maar het is dus een dagelijks feuilleton.

Zonder flauwigheden: Dertigers is best een aardige zedenschets van een vriendengroep waarin oude routines langzaam afbrokkelen door de opmars van het ernstige leven. Zwangerschappen dus, maar ook wat daaraan vooraf gaat (partners) en wat erna komt (ouderschap). Maar ook is er druk door werk, geldzorgen, gekibbel over ‘jouw vrienden’ en een van de mannen zit in de aanloop naar een midlifecrisis, die zich uit in het liken (met een hartje!) van de bikinifoto’s van de oppas op instagram. Samenvattend: de tequila smaakt anders als je er iemands zwangerschap mee viert. Misschien worden de jaren des onderscheids wel bereikt op het moment dat je concludeert dat tequila eigenlijk best vies is.

Bij de eerste afleveringen overviel mij het gevoel dat het prettig is om ex-dertiger te zijn. Want in deze serie – en misschien ook wel in het echt – lijkt de dertiger vooral gedefinieerd te worden door wat hij of zij níet is. Geen zorgeloos in het rond feestende twintiger meer, maar ook nog geen oudere die, verwarmd door de weemoed die des avonds komt voordat men slapen gaat, uitgezakt op de bank kijkt wat de televisieavond te bieden heeft. Wat dat betreft kun je je afvragen of reëel bestaande dertigers zich door deze soap met ex-twintigers laten verleiden; er kwam al één scene voorbij waarin samen op de bank tv kijken werd gekwalificeerd als het eerste teken dat het leven op zijn einde loopt.

Over het einde gesproken: de eindeloze beelden van erg nadrukkelijk Amsterdamse terrassen en horecagelegenheden vestigden de aandacht toch ook weer op de coronamaatregelen die de levensstijl van deze dertigers goeddeels onmogelijk maken. Dat nadeel heeft een voordeel: als er één serie geschikt is voor wat we maar coronificatie zullen noemen, is het Dertigers wel. Overtredingen van afstandsgeboden, clandestiene sportschoolbezoeken, ruzie als een virusvrezer een afspraak afzegt en natuurlijk de onverwachte ziekte van twee vrienden wier overspelige relatie hierdoor wordt verraden. Als de makers van Dertigers daarmee komen, beloof ik dat ik nooit meer over zeep zal beginnen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.