Hunter (Haley Bennett) wil zich met iets anders bezighouden dan met het inrichten van haar luxueuze villa, in ‘Swallow’.

Interview

Punaises eten om je angst onder controle te krijgen

Carlo Mirabella-Davis In horrorthriller ‘Swallow’ wil regisseur Carlo Mirabella-Davis laten zien onder welke druk vrouwen staan in een door mannen gedomineerde maatschappij.

De schijnbaar onverstoorbare huisvrouw Hunter (Haley Bennett) kokhalst niet eens terwijl ze objecten als knikkers, punaises en batterijen inslikt. Het is vooral haar gelukzalige blik die verraadt dat ze zich heel even met iets anders bezig heeft gehouden dan het schoonhouden en inrichten van haar luxueuze villa.

Het was zijn oma die de Amerikaanse regisseur Carlo Mirabella-Davis inspireerde tot horrorthriller Swallow, over een zwangere hoofdpersoon met pica, een aandoening waardoor het verlangen ontstaat om niet-eetbare zaken op te eten.

Mirabella-Davis, die zichzelf genderfluïde noemt en als twintiger een tijdje door het leven ging als vrouw, wilde een film maken over de verwachtingen waar vrouwen aan moeten voldoen in een door mannen gedomineerde samenleving. Zijn grootmoeder, een huisvrouw in een ongelukkig huwelijk, worstelde met compulsieve stoornissen zoals agorafobie en dwangmatig handenwassen, vertelt de regisseur via Skype. „Er gingen wel vier stukken zeep per dag doorheen en twaalf flessen schoonmaakalcohol per week. Ze wilde hiermee volgens mij orde scheppen in een leven waarin ze zich verder machteloos voelde.”

In Swallow, dat ondanks een retro-sfeer speelt in het heden, willen Hunters gefortuneerde echtgenoot en schoonfamilie de jonge huisvrouw laten opnemen om de erfgenaam in haar buik veilig te stellen.

In zijn scenario veranderde Mirabella-Davis compulsief handenwassen in pica nadat hij een foto had gezien van objecten die uit de maag werden gehaald van een pica-patiënt. Over de oorzaak van pica, een zeldzame aandoening die iets vaker voorkomt bij kinderen en zwangeren, is volgens de regisseur weinig bekend. Mogelijke medische redenen komen in zijn film slechts kort aan bod. Swallow verklaart de aandoening bij Hunter vooral met psychologische oorzaken, trauma en onderbewuste processen.

Visueel werkt de switch van handenwassen naar pica goed. Vooral omdat objecten in Hunters designwoning, van de spiegelgladde tafelbladen tot puntige schroevendraaiers, haast tastbaar lijken terwijl je ze op het scherm ziet en dus ook als ze in Hunters keel glijden. Zonder al te bloederige details creëerde Mirabella-Davis zo horrorachtige taferelen. „In veel films over psychiatrische stoornissen bekijk je de mentale toestand van personages van een afstand, wij wilden dat de kijker een band zou voelen met Hunter”, legt de regisseur uit. „Mensen met pica hebben het vaak over hoe verleidelijk het is om de textuur van iets te proeven, daarom hebben we geprobeerd ieder object zo tactiel mogelijk in beeld te brengen.”

Volgens de regisseur is horror een uiterst geschikt filmgenre om het over patriarchale dominantie en vrouwenemancipatie te hebben. „Als je je angsten op het scherm ziet, worden ze volgens mij gemakkelijker beheersbaar. Daardoor kun je je geëmancipeerd voelen en meer macht krijgen.”