In de horrorsatire The Hunt jagen linkse rijken op rechtse sloebers.

Foto Universal Pictures

Interview

The Hunt overdrijft alles

Craig Zobel, Regisseur De horrorsatire ‘The Hunt’ zorgde in de VS voor veel ophef, zelfs Donald Trump twitterde erover. „Deze film maakt beide kanten belachelijk.”

De liberale elite als bad guys? Het is een schokkend perspectief voor links democratisch Hollywood. En het moet aanzetten tot zelfreflectie, zegt regisseur Craig Zobel. „Onze huidige cultuur moedigt dat niet erg aan. Ik zocht een humoristische manier om mensen de ruimte te geven dat wel te doen.”

Je verwacht zulke nobele ambities op het eerste gezicht niet van The Hunt, een horrorsatire vol rondslingerende ingewanden en een hoge hak die in een oogbal verdwijnt. Het lijkt ook alleen mogelijk bij Blumhouse, het horrorproductiehuis van Jason Blum dat gewaagde ideeën relatief goedkoop verfilmt, wat hits opleverde als Get Out, Insidious en The Invisible Man. Waar Hollywood het traditioneel opneemt voor de kleine man die zich verzet tegen rijkelui, zijn de underdogs in The Hunt Trump-fans. De rijke schurken zijn woke, kosmopolitisch en milieubewust.

In eerste instantie zou The Hunt in september 2019 uitgaan. Distributeur Universal zag daarvan af na een serie grote, politiek gemotiveerde schietpartijen in Texas, Ohio en Californië. Bovendien bemoeide Trump zich ertegenaan: na een item op Fox News typeerde hij The Hunt per tweet ongezien als „racistisch van het hoogste niveau”. Ofwel: discriminatie van witte Amerikanen. Een half jaar later doorkruiste het coronavirus de première, nu gaat de film in Nederland uit op video on demand.

In maart staan de nietsvermoedende cast en crew de pers te woord in een chique hotel in West Hollywood. Met extra beveiligers, voor het geval dat. ‘De meest besproken film van het jaar die niemand nog zag’, roepen megaposters: een verwijzing naar Trump.

Regisseur Craig Zobel lijkt de draak te willen steken met zowel de politiek correcte cultuur als de rednecks van Amerika’s ‘heartland’. Een karikaturale benadering met vrome moraal: stel je open, wees niet bevooroordeeld. Zobel: „We leven in een tijd waarin we direct conclusies over anderen trekken, gebaseerd op de groepsmening in onze bubbel. Zonder naar elkaar te luisteren. De huidige politieke cultuur mat mij persoonlijk volledig af, dus wilde ik iets maken dat beide kanten belachelijk maakt. Zodat we onszelf toestemming kunnen geven een stapje terug te doen en – hopelijk – om onszelf kunnen lachen.”

The Hunt wil een lachspiegel zijn. Producent Jason Blum hoopt dat het kijkers naar het redelijke midden terug voert. „Die pendule zwaait nu te ver uit, vind ik. Iedereen is overgevoelig over alles, dat is heel benauwend voor de creatieve industrie en leidt tot zelfcensuur. Ik weiger daaraan mee te doen. Stereotypen zijn belachelijk, de beste manier om er commentaar op te geven is ze mensen gewoon in al hun absurditeit voor te schotelen.”

Het script van The Hunt werd geschreven in een verkiezingsjaar – 2016 – en de film komt uit in een verkiezingsjaar. Als Amerika en de rest van de wereld er iets van willen leren, heeft regisseur Zobel een advies: „Je mag best een mening hebben over mijn film, maar pas nadat je hem gezien hebt. The Hunt is geen politiek statement, maar een zwarte komedie die alles bewust overdrijft.”