Recensie

Recensie Film

‘The Hunt’ is gemakzuchtige, melige actiekomedie

Actiefilm The Hunt stipt de dynamiek van ironie en ernst op sociale media aan. Maar het script werd ogenschijnlijk geschreven met de waterpijp binnen handbereik.

In de horrorsatire 'The Hunt' jagen linkse rijken op rechtse sloebers.
In de horrorsatire 'The Hunt' jagen linkse rijken op rechtse sloebers. Foto Universal Pictures

In de finale slopen een dame in het rood en een dame in het blauw een prachtig landhuis – en elkaar. Niet dat ze werkelijk weten wie de ander is, maar dood moet ze. Er is maar plaats voor één in de privé-jet met kaviaar en champagne.

Alles of niets: net de huidige Amerikaanse politiek. ‘Red State vs. Blue State’ luidde de werktitel van The Hunt van filmbedrijf Blumhouse, bekend van Get Out en BlacKkKlansman. De bloeddorstige satire werd in september een half jaar uitgesteld na een reeks politieke massamoorden. Want in The Hunt organiseren elitaire ‘liberals’ in een Kroatisch bos een jachtpartij op twaalf ‘deplorables’. De prooi moet denken dat ze op ‘The Mansion’ in Arkansas zijn. Trumpfans fantaseren al langer dat de kosmopolitische elite op dat geheime reservaat jaagt op rechtse sloebers.

Het is de zoveelste variant op het verhaal The Most Dangerous Game uit 1924 dus, waarin de geborneerde aristocraat Zaroff voor de sport jaagt op schipbreukelingen. Nevendoel is hier politieke satire: The Hunt stipt de dynamiek van ironie en ernst op sociale media aan, digitale haat, bubbels en vijandbeelden die zomaar bloedige realiteit worden. Maar het script werd ogenschijnlijk geschreven met de waterpijp binnen handbereik. De humor is baldadig, maar ook gemakzuchtig en melig – een links type dat zijn reutelende slachtoffers „klimaatverandering bestaat echt! toebijt”.

Vreemd dat Trump zich hier tegen keerde: hij kan zijn zalen opwarmen met The Hunt. Want al zijn Trumpfans in de film racistische, domme rednecks met afstotelijke bierbuiken, gezichtstatoeages en matjes – de kogel komt van links. En je kiest altijd voor de prooi. Dat lijkt het plan: een ambivalente actiekomedie die rechts verontwaardigd bekijkt en links met sarcastische afstandelijkheid. Dat had dan wel subtieler gemoeten: nu is The Hunt best te genieten als paranoïde actiefilm maar loopt de satire in de weg.