Brieven

Brieven 16/5/2020

HAWIJA (1)

Wees toch open!

De overheid moet zich in de Hawija-affaire niet verschuilen achter gebrekkige cijfers over het precieze aantal burgerslachtoffers (Onwetendheid in een oorlog is geen excuus, 14/5). Het probleem is niet alleen dat er burgerslachtoffers vallen – helaas is dit nooit helemaal te vermijden – maar vooral het gebrek aan transparantie vanuit de overheid. Als de burger er dan toch achterkomt, is de schade er alleen maar groter op geworden. En dan vragen onze politici zich steeds af waarom burgers zo weinig vertrouwen in hen hebben!

Hawija (2)

De beste stuurlui

The first casualty in any battle is the plan of attack.” Het getuigt van wereldvreemdheid te verwachten dat tijdens een oorlog alles precies bekend is. De stuurlui aan wal weten het beter.

Hawija (3)

Heel verdedigbaar

Democratische controle op militaire acties is terecht, maar er moet alleen worden geoordeeld over of de juiste procedures met voldoende zorgvuldigheid zijn toegepast voorafgaand aan de gevechtsactie. Ongewenste gevolgen, zoals de vele burgerdoden in het bombardement op de Iraakse stad Hawija in 2015, staan er los van. Al kan kennis daarover wel meegenomen worden in de aanpak bij toekomstige actieplannen.

Gezien de ellende van IS was deze missie echter meer dan verdedigbaar. Zonder dit bombardement hadden de geproduceerde autobommen hoogswaarschijnlijk veel meer burgerslachtoffers veroorzaakt! Nu blijkt dat de overheid wilde voorkomen dat er zo’n negatief beeld zou ontstaan dat het draagvlak voor deze missie zou verdwijnen. Dat lijkt mij ook zeer verdedigbaar. Ik moet er niet aan denken dat we onder druk van de publieke opinie de strijd tegen IS zouden hebben gestaakt.

Euthanasiewet

Verzet is soort wil

‘Niemand is blij met de koffie-euthanasie uitspraak’, kopt een opinieartikel in NRC. De kern van de zaak is dat men helemaal niet kan vaststellen wat wilsonbewaam is. Het bewijs hiervoor wordt nagenoeg letterlijk aangedragen in het artikel, wanneer het de casus beschrijft: de patiënt „verzette zich tijdens de uitvoering toen bleek dat het slaapmiddel dat ongevraagd in haar koffie was gedaan niet voldoende bleek te werken.” Heeft verzet niets met de wil te maken?

Treinreizen (1)

Alleenrecht op ov

Japke-d. vraagt zich af wie er straks nog met de trein durft (De trein is een walhalla voor het coronavirus, 13/5). Wordt het niet tijd voor een speciaal werkers-abonnement, alleen uitgegeven via de werkgever, die deze mensen in ieder geval in de spits het alleenrecht geeft op vervoer?

Treinreizen (2)

Leeftijdsgrenzen

Hoe nu om te gaan met mobiliteit? Wat ook kan: iedereen onder de zestig lekker treinen. De rest blijft thuis of neemt de auto.

Treinreizen (3)

Hoezo pretreiziger?

Wéér zei Rutte woensdag in de persconferentie dat „pretreizigers” niet welkom zijn in het openbaar vervoer. Het autoverkeer wordt geen enkele beperking opgelegd. Dit ondanks alle klimaatdoelstellingen waar Nederland zich aan heeft verbonden. Mijn man en ik hebben er bewust voor gekozen zonder auto te leven om het milieu te sparen. Daarvoor worden we straks gestraft met een reisverbod. En met het onterechte stempel ‘pretreizigers’ te zijn. Erger nog moet het voelen voor mensen die om financiële of gezondheidsredenen geen auto hebben. Het zou ons kabinet sieren hier rekening mee te houden. Het recht op verplaatsing moeten we eerlijk verdelen.

Euroscepsis

De enige optie

Aylin Bilic signaleert een toename in anti-Europa-sentiment (Euroscepsis groeit straks exponentieel, 13/5). Die stemming deel ik. Eigenlijk is Europa nodig, als was het maar als tegenwicht tegen China en de VS. En dan graag zo sterk dat er ook eens teruggeblaft kan worden naar de man met de kuif en de Chinese pr-machine. Maar de recente oekazes uit Zuid-Europa doen ook mij twijfelen. Ik was best voor hulp, míts ze daar erger getroffen waren dan wij hier. Maar dat betwijfel ik. De gelegenheid wordt misbruikt om een geldstroom naar het Zuiden op gang te brengen. Het lidmaatschap van nieuwe dictaturen in Oost-Europa versterkt de twijfel. Tegelijk zie ik geen alternatief. Wat resteert is om hardop te zeggen dat het Zuiden moet inbinden. En intussen is het maar goed dat reizen er even niet in zit. We zijn toch niet welkom in Italië en Spanje, is mijn indruk.

Verzorgingstehuizen

Exportbejaarden

Arjen Fortuin verbaast zich over de documentaire Mother waarin een Zwitsers gezin de dementerende Maya in een tehuis onderbrengt in Thailand (Een tehuis voor oma. In Thailand, 14/5). Toch zouden bejaarden wel een aardig exportartikel kunnen gaan vormen. Niet zoals die arme Maya natuurlijk, maar bijvoorbeeld zoals de Noren dat doen: „Instead of building a new treatment centre in Oslo, local authorities can just build one in southern Spain,” zei Lotte Tollefsen, een woordvoerdster van de Noorse ambassade in Madrid. Dat zou een mooie investering ten behoeve van het Spaanse herstel na corona kunnen zijn. Als Nederlandse normen daar leidend zouden zijn, zou ik er ook best voor voelen te zijner tijd.

Zomervakantie

Is Texel zo’n drama?

Als het over vakantie gaat, gaat het over het buitenland (Komt het goed met de zomervakantie?, 14/5). Waarom niet de vakantie in eigen land een kans geven? Natuurlijk is het voor veel mensen vervelend als de grenzen dichtblijven, maar het klinkt nu wel heel dramatisch. Als alle Europeanen de vakantie in eigen land spenderen is er veel gewonnen.

Engangement

Het is er al!

Waar blijf de Nederlandse Banksy?, vraagt Lotfi el Hamidi (13/5). De wildplakposters over ‘de Prins met 349 huizen’ deden me wel denken aan zijn publieke engagement.

Correcties & aanvullingen

TryLikes

In het artikel Laser houdt de klant op gezonde afstand (14/5, p. E5) stond de naam van TryLikes-oprichter foutief vermeld als Janneke van der Meulen. Dat moet zijn Janneke van den Heuvel.