Hoe krijg ik mijn zoon in het stramien?

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen.

Moeder: „Mijn zoon van 16 ziet er erg tegenop straks weer naar school te moeten. Hij mist zijn klasgenoten, maar niet de strenge, dagelijkse regelmaat die bij school hoort. Hij vindt het heerlijk niet elke dag om 07.00 uur op te hoeven, niet door de drukke ochtendspits te hoeven fietsen, om niet vijf lange schooldagen per week te hebben, en daarna nog huiswerk te moeten maken.

„Normaal moeten we hem aansporen om zijn huiswerk te doen, nu doet hij alles uit zichzelf. Hij volgt zijn lessen, maakt zijn opgaves. Als hij iets niet snapt, gaat hij het opzoeken via YouTube-filmpjes. Mijn man en ik zien dat hij opbloeit. Omdat hij langer kan slapen, is hij nooit moe.

„Ik vind het haast sneu voor hem en andere kinderen dat ze straks weer die leerfabrieken in moeten. Zeggen dat er snel een zomervakantie aankomt is geen troost. Hij vraagt niet om zeven weken zijn schoolgenoten niet zien.

„Hoe help ik hem met die post-corona-dwang? En wordt het niet tijd om dat uitputtende, kleurloze stramien van het voortgezet onderwijs te gaan herzien?”

Naam is bij de redactie bekend. Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Help om ritme te vinden

Carlo Schuengel: „Leren omgaan met de regels van de maatschappij hoort bij opgroeien. Het vinden van je eigen weg hierin geeft zelfrespect en zelfvertrouwen. Als burger kunt u een maatschappelijk debat beginnen over de roosters in het voortgezet onderwijs. Als moeder kunt u uw zoon steunen om een gezond ritme te vinden, en de bijbehorende frustraties op te vangen.

„Het eigen ritme leren aanpassen aan wat dan ook, in dit geval de schooltijden, is een vaardigheid die je als volwassene altijd nodig hebt. Kan hij hierin iets leren van zijn broers of zussen, van zijn leeftijdgenoten, hoe doen die dat? Als die het ook niet weten, komen ouders in beeld.

„Onderzoek leert dat steun thuis bij stress op school voor kinderen zeer heilzaam is. Dat zit bij u wel goed. Pas wel op met een te grote identificatie met het wereldbeeld van tieners, die de neiging hebben om de eigen behoeften en wensen centraal te stellen. Als ouder kun je de tiener ook prikkelen om de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken. Misschien kan deze zoon dan accepteren dat aan alles een eind komt, ook aan een zalige periode van lockdown in relatieve rust en vrijheid.”

Straks balans opmaken

Stijn Sieckelinck: „U helpt uw zoon door hem er regelmatig aan te herinneren hoe fijn het voor hem was om zijn schoolwerk even op een andere manier te kunnen doen. Dat hij geen leerkracht nodig had om zijn nieuwsgierigheid te prikkelen. Hij heeft daarmee iets van zichzelf leren ontdekken dat voor een jongere een belangrijke bron van kracht kan zijn. Dat benadrukken helpt hem zijn identiteit verder te vormen.

„Uw andere vraag: ‘Moeten we het onderwijs anders gaan organiseren?’, is minstens zo belangrijk. Met als kanttekening dat de fijne ervaring die uw 16-jarige thuis had, niet voor iedereen geldt. Er zijn ook scholieren die niet kunnen wachten om weer naar school te gaan.

„De school van uw zoon zou straks samen met de leerlingen de balans kunnen opmaken van drie maanden thuisonderwijs. Zo zouden ze de leerlingen kunnen uitdagen om een ander rooster voor te stellen, en dat te onderbouwen met onderzoek. Een prachtige leeropdracht die misschien kan bijdragen aan het succesvol aanpassen van het industrieel vormgegeven onderwijs, en het bijbehorende foutieve uitgangspunt dat het stramien voor iedereen werkt.”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.