Recensie

Recensie Uit eten

Het is feestelijk thuiskomen met het afhaaldiner van IDRW

Thuis uit eten Rotterdam Zolang de restaurants dicht zijn, recenseert Frank van Dijl elke twee weken wat restaurants in Rotterdam thuisbezorgen.

Foto Frank van Dijl

Bij Restaurant IDRW–In Den Rust Wat had ik het driegangenmenu besteld, maar toen ik in de auto wilde stappen om het op te halen, ging het portier niet open. Ik belde het restaurant om te informeren of ik het bestelde ook op de fiets zou kunnen vervoeren. „Het zijn twee dozen, ze moeten wel in zo’n grote plastic boodschappentas passen”, werd mij verzekerd. „Als je met de fiets gaat, schudt alles door elkaar”, zei mijn vrouw, die praktischer is ingesteld. „Neem liever een uber.”

Onder aan de Honingerdijk is voor het restaurant een looproute uitgezet met inachtneming van de anderhalve meter die de afhalers ten opzichte van elkaar moeten bewaren. Vanuit de keuken worden de bestellingen aangereikt, in mijn geval dus twee dozen van 46 bij 32 centimeter die – dat zie ik in één oogopslag – nooit in onze grootste plastic tas hadden gekund. Gelukkig heb ik naar mijn vrouw geluisterd en is de uberchauffeur blijven wachten om me weer naar huis te brengen.

Met zulke dozen thuiskomen heeft iets feestelijks, zeker als de wachtenden al een fles uit eigen kelder hebben klaargezet. Bij de gerechten, alle in plastic dozen, zit een handgeschreven kaartje: „Hartelijk dank voor uw bestelling en support. Veel kookplezier en een fijne moederdag gewenst! Team IDRW”. Er is ook een A4’tje met daarop de instructies voor de bereiding.

Ik heb drie verschillende voorgerechten besteld waar ik een proeverij van maak, drie keer hetzelfde hoofdgerecht (hele kreeft), twee zoete desserts en één keer kaas met zadenkrokant. Kosten: 46 euro per persoon. Het restaurant heeft er nog „wat kleine lekkernijen” bij gedaan „om zo voor en na uw diner ook nog te kunnen genieten.” Ook krijgen we er brood bij en „onze bekende licht gezouten boter.” De kleine lekkernij vóór is een stukje gerookte zalm met een dotje plakrijst, erg lekker door de subtiele rooksmaak.

De gemarineerde garnalen moet ik mengen met de cocktailsaus en serveren op het bijgeleverde toastje, de ravioli met eekhoorntjesbrood moet met het vocht uit het bakje kort worden verwarmd en de aardappel-aspergesalade kan met het Zeeuws spek van Limburgs varken zo op het bord worden „gedresseerd”. Alleen al door zo’n instructie besef je dat dit bijzondere tijden zijn, want hoe dresseer je een gerechtje net zo mooi als ze dat in een restaurant kunnen? Alles smaakt goed, maar we zijn het erover eens dat de ravioli het lekkerst is.

Ook voor het hoofdgerecht moet ik aan de slag. Het kreeftennat, de bouillon, giet ik uit de bakjes in een pannetje om aan de kook te brengen. Zodra het borrelt, zet ik het gas uit en doe er voorzichtig de ontschaalde kreeften in. Eén minuut en, onderstreept in de instructies: „Absoluut niet koken, anders wordt de kreeft taai.” Intussen warm ik de peterselie-aardappeltjes en de asperges op. Op de borden probeer ik de chef en de koks van IDRW eer aan te doen door alles opnieuw zo mooi mogelijk te schikken.

„Wat heb je met de beurre blanc gedaan?” vraagt mijn vrouw, die oog voor detail heeft, als ik het gerecht heb opgediend. „Ah, ja, eh”, zeg ik, want helemaal vergeten, zo druk was ik met dresseren. Ze komt even later terug met de in een koperen pannetje gesmolten boter die inderdaad heerlijk is bij de knapperige asperges. De kreeft is perfect gegaard. De wijn van het huis Poggio Grande gaat er fantastisch bij. Het is een eigen import uit Toscane, gemaakt van de oorspronkelijk Zuid-Franse druiven marsanne en de roussanne die het in Italië dus ook goed doen.

Het zoete nagerecht, apple-crumble, is tussen bereiding en consumptie wat slap geworden. Ik had het, zie ik nu in de instructies, in de koelkast moeten bewaren tot einde diner. Die zelfwerkzaamheid is nog even wennen, maar ons culinaire genoegen heeft er niet onder geleden.

Restaurant IDRW–In Den Rust Wat idrw.nl