Recensie

Recensie Media

Clone Wars kleurt de Star Wars-prequels (●●●●●)

Het is een gevreesd moment voor fans van de animatieserie Star Wars: The Clone Wars. De reeks die begon na Star Wars: Attack of the Clones (2002) heeft eindelijk het vervolg Revenge of the Sith (2005) ingehaald, het moment waarop held Anakin Skywalker verandert in schurk Darth Vader, de Republiek ten val komt, en haar leger kloonsoldaten met dat ene commando zich tegen de helden keert. Het einde van de Jedi-ridderorde.

Hoe anders voelt het zo verguisde Revenge of the Sith na 133 afleveringen – twaalf jaar, zeven seizoenen – Clone Wars. Regisseur Dave Filoni vond na een moeilijk eerste jaar het thematisch hart van de door fans gehate Star Wars-prequels. Met betere dialogen en sterkere regie dan bedenker George Lucas wist hij er de menselijkheid in te brengen.

De kloonsoldaten waren in Lucas’ visie blanke pagina’s, levende wapens, maar in de animatieserie kregen ze eigen gezichten. De vriendschap tussen strijdmakkers Obi-Wan Kenobi en Anakin Skywalker werd uitgediept. De langzame rot van de Republiek werd zichtbaar, de tol van de oorlog tussen de Republiek en een groep separatisten werd voelbaar.

In de eerste afleveringen wordt de kijker opnieuw geconfronteerd met de individualiteit, angsten en trauma’s van de kloonsoldaten. Daarna neemt Ahsoka Tano, oud-leerling van Anakin Skywalker, het voortouw. Ze mag nog één keer op avontuur, voordat ze in de ellende van Revenge of the Sith stort.

Ahsoka groeide in zeven seizoenen van een irritante flapuit tot een verrassend gecompliceerd personage, gepokt en gemazeld door de oorlog. Ze verliet de Jedi-ridderorde, behield haar loyaliteit aan Skywalker, en bouwde een innige band op met kloonsoldaat Rex. Die sudderende verhaallijnen verheffen de laatste vier afleveringen tot meesterlijk beklemmende televisie. Er is actie aan alle kanten, met animatie van filmkwaliteit. Maar het is díe spanning die deze hervertelling van Revenge of the Sith met terugwerkende kracht beter maakt.

Het genuanceerd inkleuren van de visie van Lucas was altijd de kracht van Clone Wars. Zelfs Darth Maul, de eendimensionale slechterik uit de eerste prequel-film The Phantom Menace (1999), krijgt diepgang en kracht als gedesillusioneerde ziener. „Gerechtigheid is maar een constructie van de gevestigde orde”, raast hij naar het einde. „Er is geen gerechtigheid, geen wet en geen orde, behalve de nieuwe die gaat komen.”