Recensie

Recensie Film

‘Charter’: is vader bitter of moeder labiel?

Drama Vechtscheidingsdrama ‘Charter’ speelt subtiel met verwachtingen. Redt wanhopige moeder Alice haar kinderen van hun bittere vader of ontvoert ze hen om andere redenen?

Ane Dahl Torp als moeder Alice in ‘Charter’.
Ane Dahl Torp als moeder Alice in ‘Charter’.

Voor wie kiest de camera partij? In Noah Baumbachs vechtscheidingsdrama Marriage Story bleef de camera bij echtgenoot Charlie. Dus koos de film partij voor hem, vonden (feministische) critici. Ik zag juist hoe kansloos en koppig Charlies gevecht voor zoontje Henry was en koos partij voor moeder Nicole. Met het gelijk in het midden is capitulatie de enige wijze optie.

In Charter volgt de Zweedse regisseur Amanda Kernell moeder Alice. Haar echtgenoot Mattias schermt haar kinderen van haar af in het verre stadje Vullorim. Als zoontje Vincent huilend belt en Alice beseft dat haar man de voogdij krijgt, neemt ze de kinderen impulsief mee voor een week ‘all inclusive’ op Tenerife.

Een ontvoering dus; Charter speelt subtiel met onze verwachtingen. Alice brengt haar kinderen van een vaal, schemerig winterdorp en een bittere vader naar de zon. Want neemt vader Mattias over hun ruggen niet wraak op haar, dat ze wegliep met een minnaar? Mishandelt hij soms puberdochter Elina?

Maar omdat we nooit van haar zijde wijken, ontdekken we dat de labiele Alice het ook niet echt voor de kinderen doet. Ze wil ze in haar kamp. Zoontje Vincent reageert met stille paniek op de geforceerde pret, dochter Elina met afstandelijke wrok. Al zijn er ook warme momenten – voor de zaken uit de hand lopen.

Charter is een weerbarstige film. Je investeert emotioneel in Alice, maar ziet haar voor je ogen afbladderen. Vader Mattias blijkt vooral pathetisch, zonder dat hij daarmee sympathiek wordt. Geen pretje dus, deze film. Wel een subtiele kijk op de funeste dynamiek van de vechtscheiding.