Recensie

Katatonia rockt ook zonder applaus

Recensie De Zweedse depri-rockers Katatonia lesten de concertdorst een klein beetje met hun livestreamconcert, zaterdagavond. Verbeten en gebrand speelden ze werk van hun nieuwe album.

Katatonia streamde zaterdag vanuit een opnamestudio in thuisstad Stockholm een bijna twee uur durend concert
Katatonia streamde zaterdag vanuit een opnamestudio in thuisstad Stockholm een bijna twee uur durend concert

‘We can’t hear you, but we know you’re there”, zei zanger Jonas Renkse zaterdagavond vanachter zijn zwartgeverfde haren in de camera. De Zweedse depri-rockers van Katatonia presenteerden hun nieuwe album City Burials vanuit een opnamestudio in thuisstad Stockholm. Ze deden dat gebrand op een goede indruk, verbeten bijna. Dat kwam over, ook zonder hoorbaar applaus.

Lees ook de albumrecensie van Katatonia

Ruim tweeduizend mensen keken mee, die allemaal een tientje hadden betaald. Niet goedkoop: de meeste streams zijn gratis. Maar spelen is hun baan, daar mag je voor betalen. Bovendien was er een flink team aan licht-, geluid- en cameramensen aan het werk. En je kan ‘m nog een maand lang terugkijken ook.

Tegelijk lest zo’n livestream de concertdorst natuurlijk nauwelijks, zo zonder het blauwbekken in de rij, de minikluisjes waar je je leren jas nauwelijks in kunt proppen, een schouderklap van een totale vreemde, het wringen naar een goed plekje, de smoezelige plakvloer, vliegend bier en de ongrijpbare magie van zo’n bijna religieuze avond.

En toch: dit was beter dan niks. Die studio zag er niet uit, maar leverde een kristalhelder geluid op waar de band in ruim een uur en drie kwartier een heerlijke setlist speelde, met songs tot zover terug als 2001, zoals het intense ‘Teargas’. Mooi ook was het gitzwarte liefdesliedje ‘My Twin’, dat uit een hoekje van het hart kwam waar het nog steeds pijn deed. De songs van het nieuwe album pasten daar naadloos in, ook al verklapte Renkse met het gerommel aan zijn oortje zijn zenuwen voor het nieuwe ‘Lacquer’, waar een voor hem uitzonderlijk hoge uithaal in zit.

„Dit is heel nieuw, en heel vreemd voor ons”, zei de zanger tegen het einde. Het gold voor band én publiek dat vanuit de hele wereld was ingelogd, zo bleek uit het met enthousiasme gevulde chatscherm. Toch een beetje een samenkomst in de rock-kerk, dus.