Eenzaam sonnet

waarin Dodenherdenking plaatsvindt in lockdown

Als heerser van een leegstaand firmament,
waar wind en meeuwen flarden stilte kerven
in Hollands licht en vlaggen leegte verven,
zo liep de koning naar het monument

om doden te herdenken op de Dam,
die afgezet was voor publiek. Tot God
en lucht sprak hij van vrijheid die beknot
was en herwonnen, recht dat ging en kwam.

Als hoeder van een weggeborgen volk,
dat zucht onder de knoet van virologen,
zo eenzaam sprak de koning op de Dam.

De ondergaande zon begroef een wolk
in bloedrood licht en vrije vogels vlogen.
De koning wuifde, maar zijn hand was klam.

6 mei 2020

Ilja Leonard Pfeijffer schrijft elke twee weken een sonnet naar aanleiding van de actualiteit.