Recensie

Recensie Boeken

Deze loeispannende thriller is de misdaadroman van het jaar

Op een kerstmarkt in Kopenhagen vallen tientallen doden bij een bomaanslag. Waarom had een van de slachtoffers banden met neonazi’s?

Iedereen bij de politie van Kopenhagen kent Martin Junckersen. Juncker, zoals intimi hem noemen, is een rechercheur met een briljante staat van dienst. Tót hij in een dronken bui een misstap begaat, gedegradeerd wordt, en een politiebureau moet opzetten in zijn geboorteplaats, een saai provinciestadje waar hij en passant voor zijn dementerende vader kan zorgen. Zijn enige uitdaging, lijkt het, is de spanningen rond het plaatselijke asielzoekerscentrum in goede banen leiden.

Als op een kerstmarkt in Kopenhagen een bom ontploft die tientallen slachtoffers maakt, verbijt Juncker zich. Normaal zou hij het onderzoek naar de daders leiden. Nu gebeurt dat door zijn voormalige partner Signe, een jonge vrouw met twee kinderen die overhoop ligt met haar man omdat ze dag en nacht werkt.

Maar dan krijgt Juncker het opeens ook druk. In Sandsted, het provinciestadje waar nooit iets gebeurt, is een man vermoord. Als Juncker ontdekt dat het slachtoffer banden met neonazi’s had, wordt geleidelijk aan duidelijk dat er een verband is met de oud-Syriëstrijder die verdacht wordt van de bomaanslag in de hoofdstad.

Winterland, het debuut van de Deense journalisten Kim Faber (1955) en Janni Pedersen (1968), is een enorme verrassing. Vooralsnog is het de misdaadroman van het jaar: loeispannend, met een originele en glasheldere plot, met een actueel onderwerp (de maatschappelijke spanning over immigranten), en met twee levensechte hoofdpersonen waar we graag van willen weten hoe het ze verder vergaat.

Fijn voor ons is dat de Deense situatie zo herkenbaar is. Ook daar spanningen in achterstandswijken met veel moslims en conflicten over de opvang van asielzoekers. Leerzaam zijn de gesprekken die Signe voert met haar informant X, een 28-jarige Irakees die als kind naar Denemarken kwam en die precies weet wat er in Mjølnerparken speelt, een probleemwijk waar de politie maar moeilijk kan doordringen. X weet conservatieve moslimfamilies te overreden hun dochters meer vrijheid te gunnen. En tot verbazing van Signe dwingt hij zelfs respect af bij de bendeleden in de wijk. Hoe hij dat klaarspeelt? X: „Er zijn niet veel mensen die weten dat er bendeleden zijn die – niet allemaal, maar sommigen – het leven dat ze leiden haten. Die het zat zijn om de hele tijd over hun schouder te moeten kijken en bang te moeten zijn dat hun familieleden of zijzelf de volgende dag doodgeschoten worden. En die er heel veel voor overhebben om ervoor te zorgen dat hun jongere broertjes niet zo eindigen als zij.”

Maar het mooiste aan Winterland zijn de geloofwaardige karakters. Zoals het hoort bij Scandinavische thriller overheerst de melancholie en stille wanhoop. Maar Faber en Pedersen hebben die wel met een ragfijne pen en gevoel voor maat vastgelegd. Topvermaak.

Correctie: in een eerdere versie van dit artikel werd de wijk Mølnerparken genoemd. Dit moet zijn: Mjølnerparken.