Opinie

Rutte crisisbestrijding, zij een vechtscheiding

Tom-Jan Meeus

Niet lang geleden wilden Bekende Nederlanders nog bij 50Plus horen. Zo maakte de partij voor het verkiezingsprogramma in 2017 (‘50Pluspunten – omdat ouderen het niet meer pikken!’) gebruik van externe adviseurs als oud-hoofdredacteur Juul Paradijs van De Telegraaf, voormalig politiewoordvoerder Klaas Wilting en oud-minister van Sociale Zaken Willem Vermeend (PvdA). Ik vrees dat nu zelfs Gerard Joling voor de eer zou bedanken.

Ik kwam erop omdat ik altijd zin heb verkiezingsprogramma’s terug te lezen wanneer partijen, zoals nu 50Plus en Denk, in een vechtscheiding belanden. Beloften en pretenties versus prestaties. Zo noemde 50Plus het in 2017 „volstrekt ongeloofwaardig en onbetrouwbaar!” dat andere partijen voor ouderen zouden opkomen. We weten nu hoe 50Plus het er in deze coronacrisis zelf van af heeft gebracht.

Als lijsttrekker wenste Henk Krol in 2017 „versterking van de (...) agrarische sector”. Zijn nieuwe fractiegenoot in de Partij voor de Toekomst, Femke Merel van Kooten, wilde als toenmalig kandidaat van de Partij voor de Dieren dat „de miljarden euro’s landbouw(...)subsidies” werden „afgeschaft”. Krol prefereerde „groei van Schiphol”, Van Kooten was „tegen uitbreiding”. Van Kooten was als PvdD’er „tegen het single issue-denken” van partijen die opkomen voor „de westerse mens en zijn geld”. Krol wilde primair „de belangen van ouderen dienen”. Etcetera, etc.

Bij Denk, waar de vechtscheiding nog venijniger is, formuleerden ze hun idealen ook niet bescheiden. We wisten dat Tunahan Kuzu en Selcuk Öztürk sinds hun vertrek uit de PvdA in 2014 tegen ‘de verharding en verruwing’ zeiden te strijden. In het verkiezingsprogramma ‘Denkend aan Nederland’ keek lijsttrekker Kuzu in 2017 uit naar een „samenleving” met „rechtvaardigheid (...) en solidariteit” als „belangrijkste bouwstenen”. Daar bleek weinig van toen partijvoorzitter Öztürk in maart Kuzu’s aftreden als fractievoorzitter afdwong. „Een samenleving gestoeld op wederzijdse acceptatie en respect voor elkaar”, schreef Kuzu in 2017. Maar woensdag gooide Öztürk ook Kuzu’s opvolger, Farid Azarkan, zonder pardon uit de partij. In 2017 wilde Denk „een inclusieve” maatschappij „waarin wij elkaar accepteren”. Maar nu het erop aankomt blijkt die hele Denk-top zélf niet eens in staat tot onderlinge acceptatie.

Na weken intern debat maakte het kabinet woensdag bekend dat de ontgrendeling van de economie gaat beginnen. En het is nuttig te onthouden dat ze in diezelfde weken bij 50Plus en Denk de eigen kiezers en principes ondergeschikt maakten aan strijd om persoonlijke posities en functies. Het kabinet crisisbestrijding, zij een vechtscheiding. Wat een inzichtelijke keuze. En wat een zelfkennis, eigenlijk.

Tom-Jan Meeus (t.meeus@nrc.nl; @tomjanmeeus) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Lotfi El Hamidi.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.