‘Asperges steken naast dj’en? Wie weet’

Dance Dance is een belangrijke pijler in de Nederlandse cultuursector. Maar nu dj’s thuiszitten dreigt een enorme kaalslag. „50.000 mensen zijn hun baan kwijt.”

Dj Olivier Heldens tijdens een show in Rotterdam in betere tijden. Hij zit inmiddels al vijf weken bij zijn ouders.
Dj Olivier Heldens tijdens een show in Rotterdam in betere tijden. Hij zit inmiddels al vijf weken bij zijn ouders. Foto ANP/Paul Bergen

Eigenlijk zou dj Olivier Heldens wakker worden in Tokyo. Hij zou in april optreden in Singapore, China, Dubai en Japan, vertelt hij aan de telefoon. Overdag slapen in het vliegtuig, ’s nachts optreden in grote zalen. Nu zit hij vijf weken bij zijn ouders in Capelle aan den IJssel. „Ik heb er al op gerekend dat het hele jaar funest is. Qua reizen ligt alles plat, en promotors kunnen nu niet het risico lopen om nieuwe boekingen te doen.”

Door corona verdampt er wereldwijd zo’n 5 miljard euro van de 9 miljard die normaal in de dance-industrie wordt omgezet, schat pr-vrouw José Woldring van The Media Nanny, het pr-bureau achter onder anderen Heldens, Martin Garrix en David Guetta. „In de Nederlandse eventsector zijn 50.000 mensen hun baan kwijt.”

Ons land telt 235 grote dancefestivals (boven de 3.000 bezoekers) die samen ongeveer 125 miljoen euro verlies lijden door corona. Daar komen de gederfde inkomsten van clubs, geluidstechnici, podiumbouwers, decorontwerpers, dixi-verhuurders en dj’s die gigs mislopen in het buitenland nog bij. De exportwaarde van dance alleen al is goed voor nog eens 150 miljoen euro per jaar.

Armin van Buuren haalt deze stille weken kostbare tijd met familie in, vertelt een woordvoerder. Martin Garrix eet pannenkoeken met zijn ouders die bij hem zijn ingetrokken, vertelde hij aan de New York Times.

Heldens gamet (Call of Duty Warzone) en heeft eindelijk tijd om 20 tracks af te maken. Ik loop „heel veel inkomen mis, dat is minder”, zegt Heldens. „Maar ik heb gelukkig een goede buffer op kunnen bouwen. Ik maak me geen zorgen, financieel gezien. Niet dat ik geen kosten maak. Net voor de coronacrisis hebben we een nieuwe labelmanager aangenomen (red. Dean Gillard, vroeger Universal). „Dat kostte wel geld, maar dat ga ik niet ineens afblazen. Ik geloof gewoon dat het op de lange termijn wel goed komt.”

Oliver Heldens (zijn artiestennaam is Oliver) draait een set op een boot, afgelopen week:

Clubs zullen omvallen

Partijen uit de underground, hebben die lange adem vaak niet. „Ik ben bang dat veel clubs, wereldwijd en ook zeker in Nederland, uiteindelijk zullen omvallen. We weten namelijk nog steeds niet hoe het er na 1 september uit gaat zien,” zei Paul Boex, programmeur van de Amsterdamse club Shelter afgelopen week in Het Parool. Dat is een van de clubs die meedoet aan het initiatief ‘United We Stream’ een concept dat is overgewaaid uit Berlijn en Manchester.

In samenwerking met muzieksite 3voor12 zenden clubs vier dagen per week dj-sets uit via een livestream. Kijkers kunnen doneren. Het initiatief van de Stichting N8BM is bedoeld om een steunfonds te creëren voor de clubs en de duizenden freelancers zonder inkomsten.

„Je hoeft geen econoom te zijn om te zien dat de coronacrisis op onze sector en dus ook op ons een desastreus effect heeft,” zegt Bert de Rooij van Dekmantel. „We zien om ons heen de eerste toeleveranciers al omvallen en zzp-ers bouwen nu massaal op de overheidsregelingen.”

Zijn organisatie moest Dekmantel Festival (45.000 bezoekers in vijf dagen ), het tweedaagse Lentekabinet (10.000 bezoekers per dag) en Dekmantel Selectors, een meerdaags festival in Kroatië met 2500 bezoekers, verplaatsen naar volgend jaar.

Bezoekers mogen hun geld terugvragen, maar tachtig procent van de Lentekabinet-gangers bewaart zijn kaartje. Voor Dekmantel Festival zijn er nog geen aantallen bekend. „Het geld dat we binnenkrijgen door ticketverkoop staat op een bankrekening voor volgend jaar. Een groot deel is al naar boekingskantoren, artiesten, productie en personeel gegaan, maar ook in communicatie hebben we al flink geïnvesteerd.” Dekmantel overleeft op reserves.

Philou Louzolo op festival DGTL in Amsterdam, in 2018:

Het zou gaan rollen

De Rotterdamse dj en producer Philou Louzolo kan dat niet. Na een jaar ertussenuit te zijn geweest waarin hij vader werd en investeerde in zijn label Wokoundou, moest de festivalzomer hem weer financieel gezond maken, vertelt hij aan de telefoon vanuit het appartement van zijn tante. „In het weekend van Koningsdag zou ik 4 of 5 optredens doen en dan zouden de festivals weer een beetje gaan rollen.”

Zijn gezin leeft van zijn dj-inkomsten. „Sommige rekeningen blijven nu onbetaald, zegt Louzolo. „Ik probeer betalingsregelingen te treffen. We hebben het geluk dat we bij familie terecht kunnen. Ik kan heel lang eten en ook ergens wonen, maar daar kan ik niet op de lange termijn mijn gezin van onderhouden.”

Bij SENA heeft hij een beurs aangevraagd voor het maken van een album, zoals veel andere producers. „Je krijgt een bedrag tussen de 1.000 en 5.000 euro, daar ben ik nu een plan voor aan het opstellen,” zegt Louzolo. „Toevallig werd ik net gebeld dat ik ook nog royalties krijg dat is gelukkig nog best wat geld.”

Hij wil nog op zoek naar een bijbaan. „Van huis uit ben ik grafisch ontwerper, maar daar heb ik al jaren niets in gedaan. Asperges steken, zei mijn tante, is dat niet iets? Wie weet!”

Louzolo denkt wel dat de manier waarop we festivals beleven, de continue honger naar meer, anders kan. „De crisis geeft me de kans om me te focussen op wat er echt toe doet. Vroeger was ik meer bezig met waar ik optrad, nu meer met wat ik maak. Uiteindelijk wil ik dat mijn dochter trots is op wat ik achterlaat.”