Opinie

Overweldigende doelloosheid

Dagboek Coronavirus

Maandag 4 mei was de beloofde dag. Alle eerdere data waarvoor versoepelingen van de quarantaine waren beloofd, werden uitgesteld, zoals een fata morgana waar je door het dorstige woestijnzand naartoe kruipt, net zo ver weg blijkt als eerst wanneer je er eindelijk dacht te zijn.

Nu gaat het door, al verandert er weinig. Productie en groothandel worden hervat. Winkels, bars, restaurants en scholen blijven gesloten. We mogen ons nog steeds niet zonder dwingende reden buitenshuis begeven. Mondkapjes worden verplicht.

We mogen onze ‘verwanten’ weer bezoeken. Na een surrealistisch semantisch debat in de media, heeft de regering verduidelijkt wie er als verwant kan worden aangemerkt: bloedverwanten tot in de zesde graad, aangetrouwde familie tot in de vierde graad en stabiele relaties, waarbij wordt aangetekend dat vriendschappen niet onder stabiele relaties vallen. Familiebezoek is alleen toegestaan als het resulteert in een ontmoeting tussen maximaal twee personen. Mondkapjes zijn hierbij verplicht.

Het verwarrende is dat de regio’s eigen decreten uitvaardigen. Onze eigen president van Ligurië heeft direct na de Bevrijdingsdag op 25 april doelloze wandelingetjes toegestaan. Zaterdag was ik even buiten. Het was een schitterende, zonnige dag. Op Via San Lorenzo en bij Porto Antico was de doelloosheid overweldigend. Hele gezinnen flaneerden in de zon. Alle rolluiken waren dicht, maar verder was het net een normale zonnige zaterdag.

De afgelopen week is het aantal besmettingen in Ligurië meer toegenomen dan elders in Italië. Tachtig burgemeesters hebben een brief gestuurd aan de president met de smeekbede om de regionale versoepeling terug te draaien. Maar de president zegt dat de gemeten toename komt doordat er meer is getest in bejaardenhuizen.

Bij al deze verwarring wordt er ook nog gewaarschuwd dat anarchisten en hooligans zich via de berichtendienst Telegram aan het organiseren zijn om op 4 mei massaal te protesteren tegen de quarantaine.

Schrijver Ilja Leonard Pfeijffer woont in Genua. Op deze plek schrijft hij over de impact die het coronavirus heeft op het leven daar.