Recensie

Recensie Muziek

Jazzsaxofoniste Tineke Postma ontdoet zich van alle ballast

Met vruchtbaarheidsgodin Freya als mythische inspiratiebron heeft saxofoniste Tineke Postma zich voor haar nieuwe album laten leiden door alles wat het moederschap haar brengt. Die persoonlijke insteek werkte een zelfbewuste aanpak in de hand. Op zes eerdere albums kwam ze los van dogma’s. Ze is steeds meer risico’s gaan nemen in haar spel. Nu is het moment gekomen dat de Friese jazzmuzikante zich ontdoet van ballast.

Niks technisch showwerk. Boven de muziek staan. Conceptuele lagen. Het maakt Freya, opgenomen met trompettist Ralph Alessi, pianist Kris Davis, bassist Matt Brewer en drummer Dan Weiss, een boeiende groeiplaat van creatieve collectieve kracht. Op alt of sopraan cirkelt Postma om Alessi’s lijnen. Met enkel bas en drums is er minimalistische spanning. Stukken met piano verschaffen meer harmonie. Het is jazz vol dialoog die het ritme en akkoorden voelbaar maken zonder ze uit te spellen.