Recensie

Recensie Uit eten

Het nieuwe normaal is met eten van Chung goed te doen

Thuis uit eten Rotterdam Zolang de restaurants dicht zijn, recenseert Frank van Dijl elke twee weken wat restaurants in Rotterdam thuisbezorgen.

Foto Frank van Dijl

Over het interieur kan ik kort zijn: het is mij alleszins vertrouwd, borden, glazen en bestek evenzo. Als we servetten nodig hebben, weet ik precies waar ze liggen. Restaurant aan huis, het nieuwe normaal.

Vandaag eten we thuis van Restaurant Chung. Ik schreef er ruim vijf jaar geleden op deze plek over, toen een restaurant nog iets was waar je héén ging. Chung Wai Liu stond klaar om je met een brede glimlach te ontvangen. Hij wees je een mooi tafeltje met uitzicht op het water van het Haagse Veer, hij schonk je met plezier een goed glas wijn in. Daarna kwamen een voor een de gerechten. Sashimi van zalm en tonijn met Spaanse salsa, oester met zwartebonensaus, gefrituurde kwartelboutjes, pannenkoekjes met pekingeend, gestoofde kalfswangetjes, saus van kikkoman en madeira. Ik stelde vast dat Chung ons van het ene continent naar het andere slingerde.

Chung zelf moeten we er op deze aprilavond maar bij denken. Hoewel het al wat frisser wordt, nippen we bij wijze van voorpret van de wijn uit eigen kelder als vroeger dan verwacht de deurbel gaat. Halverwege de stoep staat de bezorgster, ik til de twee papieren tassen met mijn bestelling uit de box die ze voor de deur heeft neergezet. Heeft er al iemand op het balkon geapplaudisseerd voor de maaltijdbezorgers?

In een restaurant bestudeerde je uitvoerig de kaart, je vroeg langs je neus weg naar de specialiteiten, je overlegde met je tafelgenoot, je liet je niet alleen sturen door je eigen voorkeuren, maar ook door de aanbevelingen van de gerant. Soms wierp je je in het diepe als je je had laten verleiden tot het bestellen van een verrassingsmenu. Online is het verrassingsmenu geen verrassing, want er staat precies waaruit het bestaat.

Eigenwijs als we zijn, stelden we via de website ons eigen menu samen. In de papieren tassen treffen we conform onze bestelling de dimsummix (10 euro), buikspek (10 euro), acht flensjes met pekingeend (13,50 euro per vier), pekingeend met zwartebonensaus (15 euro), garnalen in rode curry (15 euro) en nasi en bami (à 2,50 euro), dit alles verpakt in acht plastic dozen, saus apart in een plastic bakje, de flensjes gevouwen in aluminiumfolie en – extra – kroepoek in een papieren zakje. Nogal wat verpakkingsmateriaal, maar ik zou zo gauw ook niet weten hoe het anders moest.

Een ander probleem bij het uiteten thuis, is het uitserveren. Je kunt bezwaarlijk vragen of ze voor-, tussen- en hoofdgerecht met tussenpozen van een minuut of twintig afzonderlijk komen bezorgen, dus hoe houd je de hoofdgerechten enigszins op temperatuur terwijl je je tegoed doet aan de dimsums? Laat je de dozen gesloten tot het tijd is om aan te vallen? Ik weet niet. Het moet ook weer niet gaan broeien.

De dimsum (wat in het Chinees betekent: het hart beroeren) aten we met onze eigen stokjes. Ze waren niet zo heet als ze in het restaurant worden opgediend, maar ouderwets smakelijk. Met de flensjes met eend was het doe-het-zelven geblazen. Dunner dan deze kun je je geen flensjes voorstellen, het is haast bijbelpapier. Ik belegde ze met de bijgeleverde groenten en plakjes eend die al op maat waren gesneden. Toen bedacht ik pas dat ze in het restaurant altijd met de hoisinsaus beginnen, ik bewaarde die voor het laatst. Oprollen en happen. Als je je ogen dichtdeed, zag je Chung glimlachen.

Bijzonder te spreken waren we over het krokant gebakken buikspek waar pompoenpuree bij hoorde en een klein cupje met bietensaus. Bietensaus! Man, dat was lekker. Zo helemaal Chung, met zijn fusiekeuken.

Omdat zowel bij de pekingeend als bij de rode curry met garnalen (goede beet) rijst was inbegrepen, kwamen de los bestelde nasi en bami de volgende dag nog van pas bij de lunch. Als dit het nieuwe normaal is, is het goed te doen.

restaurantchung.nl