Niet verslonzen, netjes kleden, lekker eten

Zin in eten Koken doen veel mensen, eten doet iedereen. Marjoleine de Vos over zien, ruiken, proeven en hoe fijn het soms kan zijn: alles voor elkaar, orde in de dagen.

Foto Benning en Gladkova

De vrouw die beschreven werd maakte diepe indruk op me: zó deed een volmaakte echtgenote dat. Wie wil er nog een volmaakte echtgenote zijn vandaag de dag, maar áls je het zou willen, dan zó: als man en kinderen naar school en werk zijn trekt de vrouw zeer oude kleren aan en begint het huis te poetsen. Ze treft voorbereidingen voor de maaltijd. Voordat haar man thuis komt heeft ze die oude spullen uitgedaan en verstopt – hij weet niet eens dat zij er zo kan bijlopen – en zich elegant aangekleed. Het huis geurt naar boeuf bourguignon of naar een ander verrukkelijk Frans gerecht als hij en de kinderen weer thuis zijn. Als hij daar erg enthousiast van wordt en er is geen kind dat het verhindert, gaan ze even samen naar boven, doet ze al die spullen weer uit, en weer aan, en daarna eten ze dat Franse eten dat ook de kinderen zich later nog goed zullen herinneren.

Zo iemand, geef ik toe, zou ik wel willen zijn. Soms. Alles goed voor elkaar, orde in de dagen, heerlijk koken omdat eten ertoe doet.

Normaal gesproken kom je niet in de buurt van een dergelijke perfectie want bijvoorbeeld al helemaal geen zin, noch tijd, om de hele morgen in trainingsbroek door de keukenkastjes te kruipen, maar in tijden van veel thuiszitten wordt dit ideaal haalbaarder en ook meer nastrevenswaardig.

Niet verslonzen. Netjes aan blijven kleden. En vooral: lekker eten.

Dan merk je dat zorg hebben voor het eten niet alleen te maken heeft met smaak en genoegen, maar ook met een gevoel van goed leven. Dat geldt denk ik voor alles waar je aandacht aan besteedt, een brandschone gootsteen kan ook bevredigend zijn, net als een strak opgemaakt bed, of een kast waar de kleren en de handdoeken op mooie, gelijke stapeltjes liggen. Koken kan dat ook hebben, als je goed hebt voorbereid en jezelf hebt gedwongen om een nette mise en place te maken in plaats van gaandeweg snel nog wat te hakken, te wassen, te morsen, te zoeken in de kast (Let jij intussen even op? Ik ruik dat het te hard gaat!).

Een warm bad

Maar dan het eten. Ook als je geen zin had om lang in de keuken te staan, maar snel even iets hebt gemaakt, mét aandacht, kunnen aanblik en geur zeer verwachtingsvol stemmen. Feestelijk en huiselijk tegelijk. Met bagna cauda bijvoorbeeld een door de kleur en geur al opgewekt stemmend geheel van rauwe groenten en bijvoorbeeld een gekookte artisjok of wat groene asperges.

Mooie parten en stukken maken en dan elk stuk dopen in warme ansjovis-knoflook-botersaus. Een ideaal gerecht voor de zaterdagavond, zoals de naam al zegt: een warm bad. Ontspannen en mooi en informeel want je moet met je handen aan die groenten zitten, maar we zijn thuis dus dat geeft niets, en de ansjovissaus lekt op je bord en misschien wel langs je vingers die je aflikt, dat gevoel alleen al, en misschien drupt er ook wat op de tafel waarop dus geen brandschoon kleed ligt.

Of dwalen we nu weer te veel af van die volmaakte moeder (uit Ann-Marie McDonalds De kraaien zullen het zeggen)? Die zou nooit met haar handen eten boven een tafelkleed met vlekken, denk ik. Maar wij wel. Ik noem het: goed leven.