Interview

Lenny Kuhr ‘Ik gebruik deze tijd om aan nieuwe dingen te werken’

Hoe gaat het met? Veel kunstenaars zijn hun podium kwijt. Wat doen ze nu? Zangeres Lenny Kuhr treedt op voor de deur van verzorgingstehuizen. „Ik kon het niet verdragen, die verpieterende oude mensen.”

Foto Eddie Mol

„De natuur juicht. Omdat we met z’n allen even matigen, kan je de vogels weer horen fluiten. Dat de natuur het deze lente zonder ons zo goed redt, daar maak ik feestelijk gebruik van door veel te wandelen en te fietsen.

„Ik verheugde me op een nieuwe tournee. Twee, drie keer per week zou ik optreden met mijn nieuwe programma Het lied gaat door. Dat laat ik nu los. Financieel red ik me wel: ik krijg AOW en heb een buffertje. En toen ik in 1993 door een aandoening mijn stem een jaar kwijtraakte, heb ik geleerd om te gaan met zo’n lange periode waarin je bang bent nooit meer te kunnen zingen.

„Ik gebruik deze tijd om aan nieuwe dingen te werken. En één keer per week treed ik op bij een verzorgingstehuis. Al die ouderen die op het eind van hun leven opeens geen bezoek mogen ontvangen, ik vond het onverdraaglijk. Het deed me ook denken aan mijn vader, die zijn laatste jaren in zo’n tehuis doorbracht.

„Voor de deur of in een hoogwerker zing ik bekende liedjes voor die ouderen, daarmee plezier ik ze het meest. ‘Ik zou weleens willen weten’ van Jules de Corte. Maar ook mijn eigen ‘Visite’, dat ik al jaren niet meer had gezongen. Ik heb collega’s aangemoedigd om in hun omgeving hetzelfde te doen.

„Ik hoop dat we als herboren, op een spiritueel hoger niveau uit deze tijd komen. We zijn nu zo geconditioneerd. Als we ons eigen bewustzijn, dat zo lang werd overschreeuwd door alle drukte in en om ons heen, de ruimte geven, kunnen we hier als ruimdenkender mensen uit komen.”

Vanaf de fiets een videoboodschap van Lenny Kuhr: „Het is fijn om iets te missen wat je dierbaar is.”