Hier spelen pianisten van over de hele wereld Chopin-stukken

De juiste plek Waar voel je je thuis in den vreemde? NRC-correspondent Emilie van Outeren geniet van een stadspark in Warschau.

Het Lazienki-park in Warschau.
Het Lazienki-park in Warschau. Foto Jana Janina/Getty Images

Op het oog is Warschau geen gemakkelijke stad om je thuis te voelen. Na bombardementen in 1944 stond hier vrijwel geen baksteen meer op de andere. Schoonheid, gezelligheid noch fietspaden hadden tijdens de wederopbouw prioriteit. Het is veelzeggend dat het meest pompeuze aandenken aan de gehate communistische periode, het 230-meter hoge Paleis van Cultuur en Wetenschap – ook bekend als ‘Stalins fallus’ – toch maar niet is neergehaald. Zonder dit gedrocht zou de Poolse hoofdstad helemaal geen in het oog springende architectuur hebben. Bovendien zit er nu hippe horeca in.

Eén ding hebben de na-oorlogse stadsplanners wel goed aangepakt: aan parken heeft Warschau geen gebrek. Mijn lievelingsplek is het Lazienki-park; 76 hectare paleistuinen. Het heeft veel van een gewoon stadspark, waar gezinnen in het weekend picknicken, kinderen leren fietsen en tieners stiekem blowen. Waar hardlopers en hondenbezitters elkaar als het druk is in de weg lopen. En waar je op een rustige dag een boek kunt lezen zonder gestoord te worden door iets anders dan een loslopende pauw of eekhoorn.

Polen heeft al sinds de 18de eeuw geen koninklijke familie meer, maar daarvoor vierden verschillende vorsten hier hun eclectische smaak bot. Het amfitheater, de paleizen, stallen en prieeltjes kun je overslaan. Maar ze geven Lazienki wel zijn majestueuze allure.

De lelijke hoofdstad wordt niet omgeploegd met rolkoffers of ondergekotst door vrijgezellenfeesten. Een verademing.

Het liefst ga ik er op zondag heen. Bij een foodtruck kun je een uitstekende espresso of zelfgemaakte limonade kopen en dan neervlijen bij het immense bronzen standbeeld van de Poolse componist Fryderyk Chopin, met daaronder een piano. Van medio mei tot eind september – of wanneer het coronagevaar beperkt is – worden hier in de open lucht Chopin-concerten gespeeld door pianisten van over de hele wereld. Een tafereel waar alle schaarse toeristen in Warschau op af komen.

Gebrek aan massatoerisme is wat ik hier zo koester, na twaalf jaar in het centrum van Amsterdam te hebben gewoond. In tegenstelling tot objectief mooiere Poolse steden als Krakau en Gdansk wordt de lelijke hoofdstad niet omgeploegd met rolkoffers of ondergekotst door vrijgezellenfeesten. Een verademing.

Of ben ik zo aan vakantiegangers gewend dat ik er expres elk weekend tussen ga zitten? Heb ik ze nodig om me thuis te voelen? Ik kon oprecht niet bedenken waarom juist Lazienki mijn plek is. Tot ik las over de geschiedenis van de koninklijke tuinen. Wat bleek? Ze zijn ontworpen door een Nederlander: Tilman van Gameren. Het is dus niet alleen het internationale gezelschap waar ik me bij thuisvoel, maar ook het Dutch Design.