Voor een appartement wordt meer betaald

Onderzoek

Mensen zijn bereid meer te betalen voor appartementen dan voor gezinswoningen, als rekening wordt gehouden met de grootte en locatie van de woning. Dat blijkt uit onderzoek van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) dat maandag is gepubliceerd. De zogeheten ‘betalingsbereidheid’ voor appartementen is gemiddeld 20 procent hoger dan voor gezinswoningen zoals vrijstaande huizen, twee-onder-eenkappers en rijtjeswoningen.

Het PBL analyseerde met behulp van data van makelaarsvereniging NVM 2,6 miljoen Nederlandse huizentransacties in de periode 2000-2019. Op die manier konden ze voorkeuren van huizenkopers achterhalen, zegt Edwin Buitelaar, een van de auteurs van het PBL-rapport. „Door kenmerken van verkochte woningen te analyseren, kun je zien waarvoor mensen daadwerkelijk bereid zijn te betalen.”

In de afgelopen twintig jaar nam de betalingsbereidheid voor appartementen met zeker 17 procent meer toe dan voor andere type woningen, zegt Buitelaar. „Er is veel meer vraag naar appartementen dan dat er aanbod is.”

Volgens Buitelaar zijn er wel grote regionale verschillen. „In Amsterdam zien we bijvoorbeeld dat men meer wil betalen voor gezinswoningen dan voor appartementen. Dat komt omdat daar 90 procent van de transacties appartementen betreft. Gezinswoningen zijn er zeldzaam. We vermoeden dat dit voor meer steden opgaat.”

Nederland kampt met een woontekort van 315.000 woningen. Peter Boelhouwer, hoogleraar woningmarkt aan de Technische Universiteit Delft, zei onlangs in NRC „dat uit alle onderzoeken blijkt dat veel mensen nog altijd het liefst wonen in eengezinswoningen en niet voor een half miljoen euro in een appartementje in een toren in de stad”.

Buitelaar stelt dat het PBL-onderzoek „dat beeld op zijn minst nuanceert. We hebben gekeken of het empirisch klopt dat mensen een voorkeur hebben voor suburbaan [aan de rand van stedelijk gebied, red.] wonen. Uit ons onderzoek blijkt dat dat niet waar is.” Volgens Buitelaar is er dan ook „geen sprake van overmatige fixatie op de bouw van binnenstedelijke appartementen”. Hij pleit voor het „bouwen voor een gemengde bevolking. Je moet zowel appartementen als gezinswoningen neerzetten.”