Recensie

Recensie Theater

Podcast van Pop & Panday is een medicijn tegen pijn

Podcast Comedians Rayen Panday en Stefan Pop maken samen een wekelijkse podcast van een uur, waarin ze ook zelf héél veel lachen.

Stefan Pop (links) en Rayen Panday.
Stefan Pop (links) en Rayen Panday. Foto Comedytrain

De werkelijkheid is vervreemdend en niets gaat zoals je denkt deze dagen. Rayen Panday zat nog maar een maand geleden vlak voor zijn première, en vakbroeder Stefan Pop ging met hem dubbelen in hun comedycub. Samen startten ze de podcast Voor de show in Toomler, waarin ook andere bevriende collega’s, zoals Sanne Wallis de Vries, Murth Mossel en Johan Goossens werden opgetrommeld om over het vak te praten.

In de podcast praten ze over wat goede grappen zijn en wat niet, hoe je omgaat met ‘foute, discriminerende’ grappen, de zwarte lijst van theaters waar ze liever niet spelen en alles wat er aan klein en groot nieuws ter tafel kwam.

Totdat Nederland op slot ging, dat was pas nieuws. En zo kantelde het perspectief, om precies te zijn in aflevering 6: de première van Panday is gecanceld, Pop heeft nog wel klussen maar wil er vooral niet over opscheppen tegenover collega’s die nu werkloos thuis zitten en die collega’s zijn vanwege de coronamaatregelen voorlopig uit de serie geschrapt. „En ik zei laatst nog: ik wou dat ik het iets minder druk had”, zegt Panday beteuterd.

Lees ook het interview met Rayen Panday: ‘Mensen vinden me gewoon leuk’

Toch slaan Panday en Pop zich vrolijk door deze crisistijd heen. Er wordt veel gelachen, eindeloos geouwehoerd, de twee zijn het levende bewijs dat beppen niet alleen aan vrouwen toevertrouwd is.

Gebrek aan zingeving

Het gaat over hoe om te gaan met jezelf in lockdown, Panday die z’n huis schoonmaakt en Pop die met z’n zeven maanden oude baby in de weer is. Over vage, fysieke klachten en de besmettingsrisico’s in hun omgeving, over wel of geen zorgen over hun ouders, maar ook de stijging van de luistercijfers van hun podcast. „Tof man. Ik voel ineens druk.”

Lees ook: Humor is geen virusremmer, maar wel broodnodig

Het gaat ook over het gebrek aan zingeving dat ze ervaren nu ze niet op de bühne kunnen staan. Stefan Pop: „Ik ga als instelling pakken dat ik een jaar niet ga optreden.” Rayen Panday: „Ik heb geen idee wanneer de première wél doorgaat. In juni, maar het kan ook veel later worden.” Hard lachend vertellen ze dat hun nieuwe show zo de prullenbak in kan, het materiaal is volledig achterhaald.

Gaandeweg krijgen de gesprekken meer diepgang, de mannen worden opener en liever. Panday heeft dan al meerdere malen gezegd dat-ie niet goed in zijn vel zit, signalen die vriend Pop tot zijn grote schaamte eerst volledig gemist heeft. Da’s trouwens niet zo gek, want Panday blijft, ook of misschien juist als hij iets persoonlijks vertelt, veel en hard lachen. Zijn medicijn tegen pijn.