‘Wat een hoop mensen halen uit gezin of relatie, haal ik uit vriendschap’

Spitsuur Malou Dusseldorp (31) is klinisch logopedist in ziekenhuizen én nacht-burgemeester van Gouda. „Vlak na mijn verkiezing kwam corona, toen ben ik vooral heel hard gaan werken in het ziekenhuis.”

Foto’s David Galjaard

Malou: „Sinds mijn werkende bestaan heb ik altijd twee banen gehad. Als logopedist heb je bijna nooit één werkgever, omdat logopedie nog steeds voornamelijk een vrouwenberoep is, en vrouwen over het algemeen beroepen kiezen waar de werkgever meer openstaat voor parttime werk.

„Ik werkte een aantal jaar terug in een verpleeghuis, maar wilde graag in een ziekenhuis aan de slag. In ziekenhuizen zijn eigenlijk heel weinig vaste contracten. In het begin raakte ik daar heel gestrest van. Ik dacht: kan ik deze situatie zo draaien dat ik er blij van word? Ik houd wel heel erg van mijn vrijheid en flexibiliteit. Dus vang ik nu zwangerschapsverloven op in ziekenhuizen of revalidatieklinieken, meestal voor vijf of zes maanden, soms tien. Op het moment werk ik in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis met kankerpatiënten en in het BovenIJ ziekenhuis op de afdeling neurologie.

„Soms heb ik een tijdje maar een baan. Ik spaar altijd wel wat, zodat ik daar de ruimte voor heb. Mijn huidige banen eindigen in november. Dat komt heel goed uit, dan peer ik hem naar Thailand. In de zomer, het voorjaar en najaar werk ik in Nederland als logopedist, is mijn plan voor dit jaar. In de winter ontvlucht ik het land, zoek ik lekker de zon op en werk ik als duikinstructeur. Zo bekijk ik het eigenlijk elk jaar opnieuw.”

Coronafamilie

Malou: „Op het moment sta ik gemiddeld om zes uur op. Ik woon in Gouda en werk in Amsterdam, en ik heb een deeltijdhond. Die moet ik vaak nog even uitlaten voordat ik naar mijn werk ga. Ik had samen met mijn ex-vriend een bordercollie gekocht. Die is nu soms bij mij en soms bij hem.

„De kennis die ik opdoe in Amsterdam is enorm waardevol, dus vind ik het de moeite om ver te reizen naar mijn werk. ’s Ochtends wil ik best haasten, als dat betekent dat ik wat langer kan uitslapen. Maar op het moment dat ik in de middag het ziekenhuis uitloop, begint mijn vrije tijd. Dat betekent dat ik niet meer wil rennen en haasten. Het maakt dat ik soms wat later thuis ben, rond half zeven of half acht, maar ik raak nooit gestrest.

„Wat een hoop mensen halen uit een gezin of relatie, haal ik uit mijn vriendschappen. De relaxte momenten, van even met elkaar eten of een film kijken bijvoorbeeld. Ik woon alleen, en had door mijn werk al in een vroeg stadium door dat de coronacrisis niet na een maandje voorbij zou zijn. Dus heb ik een ‘coronafamilie’ opgericht. Dat zijn drie hele goede vrienden die bij mij in huis mogen komen. Buiten deze familie zien wij binnenshuis geen andere mensen. Zij voelen als mijn gezin.”

Seksboek

Malou: „Zonder die coronafamilie zou ik misschien wat eenzaam worden. Waar sommige mensen opladen door een boek te lezen, heb ik dat heel erg door samenzijn met mensen. Ik merk wel dat ik steeds beter wordt in alleen zijn. Ik heb tien jaar lang een relatie gehad en samengewoond, dus ik moest het leren.

„De eerste twee jaar, toen ik net uit mijn relatie kwam, heb ik heel veel gedatet, veel seks gehad en heel veel gekke dingen meegemaakt die ik echt grappig vond en daarom deelde. Dan wordt er achter je rug om gezegd: ‘Jemig, die Malou is wel een slettenbak.’ Daar werd ik zo schijtziek van dat ik er dingen over ben gaan opschrijven. Een kennis vond dat ik ermee naar een uitgever moest. Nu komt er een boek, wel onder een pseudoniem. Ik vind echt dat de wereld anders naar de man-vrouwverhoudingen moet kijken, maar ik solliciteer tegelijkertijd ook veel. Dus ik wilde niet dat de eerste indruk is: dat is die schrijver van dat seksboek.”

Nachtburgemeester

Malou: „Ik word heel blij van sociale gezelligheid: dansen, een feestje, een biertje, gekkigheid. Ik heb soms weken dat ik elke avond de hort op ben naar het terras, en op vrijdag en zaterdag lekker ga dansen. Ik mis dat nu wel. Ik kan zonder, absoluut, maar het is voor mij altijd een hele waardevolle aanvulling geweest.

„Mijn ouders zeiden vroeger weleens: ‘Malou, vanavond moet je echt thuisblijven.’ Ik had als zestienjarige echt fear of missing out. Nu heb ik dat soms nog steeds. De angst om niet alles uit het leven te halen. Er zijn avonden geweest dat ik eerst ging dansen, vervolgens thuiskwam en tot drie uur ’s nachts aan mijn boek hebben zitten schrijven. Terwijl ik de volgende ochtend een vriendin moest helpen verhuizen. Dan had ik maar drie uur geslapen, maar ik vind dat het wel waard.

„Ik dwing mezelf soms op zaterdag thuis te blijven. Morgen wil je duiken en dan moet je op tijd opstaan en fit zijn, denk ik dan. Hoe vaak mijn beste vrienden mij dan wel niet uitlachen omdat ik dan toch nog heel even één drankje, of één dansje kom doen.

„In december 2019 ben ik nachtburgemeester van Gouda geworden. Vlak na mijn verkiezing kwam corona, toen ben ik vooral heel hard gaan werken in het ziekenhuis. De rest van de wereld en het land aan is nu even aan het herstellen van iets veel belangrijkers dan het missen van feestjes. Mensen gaan vast andere manieren zoeken om te borrelen en een feestje te bouwen, dan kan ik het nachtburgemeesterschap ook weer invulling geven. Dat zal wel op een andere en mindere wijze zijn dan dat het was. Dat is echt niet het ergste in de wereld.”