Een podcast als surrogaat-eten

Wat eten we? Podcasts over eten in coronatijd doen wat ze moeten doen: helpen, troosten en geruststellen. Een geïmproviseerde frittata zegt je: alles komt goed.

‘Ik dacht dat ik ontzettend origineel bezig was, met m’n zuurdesembrood”, zei een vriendin, met wie ik zelden bel, maar nu wel. „Maar iederéén is zuurdesembrood aan het bakken.” De bakkers zijn gewoon open, niemand hoeft zelf brood te bakken. Maar het geeft kennelijk een enorme voldoening om te weten dat je het zelf kán. Wat is er basaler dan brood? Zolang je meel en water hebt, zul je niet van de honger omkomen. En hoe bevredigend is het dat je van de simpelste ingrediënten zoiets lekkers kunt maken. Een plakje belegen kaas erop en je bent in de hemel.

Het is dit gevoel dat opstijgt uit de talloze kookpodcasts die nu onvermijdelijk over eten in isolatie gaan. De ene keer gaat het over peulvruchten, dan weer over alles wat je met een ei kunt doen of met restjes uit de vriezer, maar altijd is het een geruststellend soort koken. We gaan nu niet miemelen over zestien bereidingen voor krab. Huiselijk moet het zijn. En vergevingsgezind: het is oké om citroen te gebruiken in plaats van sherry-azijn. Improviseer en wees tevreden met wat het dan ook maar oplevert.

Lees ook: De boon verdient wel een heiligverklaring

Hoe kun je níét aan eten denken als je nu thuiszit. Je hebt het ontbijt nog niet op of je denkt alweer: wat zullen we lunchen? En kunnen we vanavond nog iets verzinnen met die snijbonen? Je zou de hele dag wel kunnen eten en koken, als de weegschaal niet zo genadeloos was. Een goede kookpodcast heeft het in zich, net als een goed kookboek, om je plaatsvervangend te laten eten. Je maakt een ommetje of je dweilt de vloer en intussen eet je sardientjes op toast, kapucijners met spek en sinaasappelcake.

Alles waar thuiskoks behoefte aan hebben

Afgelopen weken luisterde ik naar Mangiare!, het Radio 1-programma van Petra Possel dat ook als podcast te beluisteren is. Naar BBC’s The Kitchen Cabinet, de huiselijke tegenhanger van het wat maatschappelijker The Food Programme. Naar The Sporkful, „for eaters, not for foodies”. Allemaal doen ze waar thuiskoks nu behoefte aan hebben: antwoord geven op vragen (Hoe krijg je zelfgewelde bonen zacht? Kun je cake bakken zonder ei? Wat is veilig eten om aan de buren te geven?) en je bezweren dat het goedkomt. Een geïmproviseerde frittata is een beetje zoals het hele leven nu is: alles is anders, maar zo kan het ook, en het kan soms onverwacht tevreden stemmen om het met minder, met iets anders te moeten doen. En uiteindelijk komt alles goed.

De warme appeltaart onder de kookpodcasts, het meest troostend van allemaal, is Home Cooking, de podcast die op 17 maart gelanceerd werd, speciaal voor quarantainekoks. Met Samin Nosrat, van het boek Salt, Fat, Acid, Heat. In 2018 reisde ze nog de hele wereld over voor haar gelijknamige Netflix-serie. Nu zit ze thuis, net als iedereen, en ze eet tosti en roerei, net als iedereen. Ze praat over ingrediënten die we allemaal in huis zouden kunnen hebben, of zegt dat het ook best met iets anders kan. Ze luistert naar vragen en tips van luisteraars. Er wordt hard gelachen met medepresentator Hrishikesh Hirway, er wordt meegeleefd met mensen die door corona hun smaak kwijt zijn. En na een uur is het alsof je een avond met vrienden aan de keukentafel hebt zitten eten en drinken, maar dan zonder de afwas.