Recensie

Recensie Muziek

Zeldzame ritmische helderheid

Het Vioolconcert van Arnold Schönberg, die na de machtsovername van de nazi’s naar de VS emigreerde en zijn naam voortaan als ‘Schoenberg’ spelde, valt tamelijk ver buiten de canon. Toch is het geen moeilijk of afschrikkend werk – integendeel, blijkt uit de prachtige nieuwe opname van de veelzijdige Isabelle Faust. Schönberg componeerde het werk voor Louis Krasner, die een paar jaar eerder ook het Vioolconcert van Schönbergs leerling Alban Berg in première had gebracht. Officieel is het twaalftoonsmuziek, maar Schönberg biedt een staalkaart van manieren om dat te verbloemen met verrukkelijke melodieën en zinnelijke instrumentatiekunst. Met dirigent Daniel Harding en het Zweedse orkest werkte Faust al vaak samen, onder meer in opnames van Bartóks concerten, en er is duidelijk sprake van een klik. Hun uitvoering blinkt uit in een zeldzame ritmische helderheid, zonder het vereiste troebele karakter te verliezen. Daarna wegdromen bij Schönbergs druistige vroege sextet Verklärte Nacht.