‘Vrouwen vallen op mij voor ik op hen val’

Dit ben ik Iedereen heeft verschillende identiteiten. Hoe worden we wie we zijn? Deze week: Benito Bendt (45). Hij werkt als heftruckchauffeur maar houdt in Suriname van jagen en vissen.

Foto David van Dam

‘Ik heb tegen mijn moeder in Suriname gezegd: ‘Lees je Bijbel, kijk je series, en blijf binnen. Denk niet dat een van je kruidenmengsels helpt tegen corona, want dat is niet zo.’

„Ik ben het eerste kind van mijn moeder, en het eerste kleinkind van mijn oma. Het is traditie dat dat kind door de grootmoeder wordt opgevoed.

„Mijn oma heeft mij alles geleerd: dweilen, strijken, het erf vegen. Ik kan goed koken, dankzij haar. Ze maakte eenvoudige, zetmeelrijke maaltijden van cassave, zoete aardappel en bananen. Eten dat je maag vult en heerlijk is. Kouseband, sopropo en antroewa haalde ze uit de moestuin. Zondags gingen we naar de kerk en aten we ’s avonds bruine bonen.

„Mijn oma droeg mij op handen. Het is normaal dat de vrouw haar man als eerste het eten opschept. Ze schepte altijd als eerste mijn bord vol. Zoveel hield ik ook van haar.

„We hadden vier koeien, twintig varkens en zestig kippen. Elke dag eieren dus. Een keer per week aten we vlees. Vaak een konijntje. Vaker ging ze vissen. Gewoon met een hengel. Als ik nu naar Suriname ga, wil ik daar helemaal niet de mooiboy uithangen. Dan ga ik het liefst jagen en vissen.

„Ik heb zoons van 19 en 21. Zij willen Nikes aan hun voeten. Ik had één paar schoenen en daar deed ik vier jaar mee. En een paar slippers in de zomer. Dat was het. Je had niet meer nodig.

„Toen ik 15 was, overleed mijn oma. Ik lag naast haar. Toen ik buiten kwam, zei een buurvrouw: ‘Benito, je bent te laat voor school’. Ik zei: ‘Mijn oma heeft me niet wakker gemaakt’. Zij ging kijken en zei: ‘Je oma is overleden.’ Tot op de dag van vandaag kan ik dat niet echt geloven.

„Mijn oma was mijn moeder voor me, ik noemde haar ook mama. Na de dood van mijn oma, ging ik naar mijn andere oma. Maar niet voor lang. Mijn eerste oma had me zo goed opgevoed dat ik voor mezelf kon zorgen. Ik huurde een huisje. In Nederland ben je volwassen als je 18 bent. Of 21. In Suriname ben je volwassen als je een huis hebt.

„Op mijn negentiende kwam mijn vroegere buurmeisje op bezoek, zij woonde in Nederland. Ze zei: ‘Benito, ik wil dat je naar Nederland komt, dan kunnen we een relatie opbouwen.’ Binnen een maand had ze alle papieren in orde. Ik kwam voor een vakantie. Zo fijn vond ik het niet, ik moest een jas aan. Maar na twee maanden zei ze: ‘Benito, ik wil dat je blijft.’

„Ik moest naar het Marconiplein in Rotterdam om een verblijfsvergunning aan te vragen. Ergens hoopte ik dat het niet zou lukken, maar het ging heel snel. Ik vond werk, kreeg een salaris, opende een bankrekening.

„De relatie ging goed tot na twee jaar haar vriend uit de gevangenis kwam en opeens voor de deur stond. ‘Wie ben jij dan’, vroeg ik. Ik zei tegen mijn vriendin dat ze moest kiezen. Ze koos voor hem. Later had ze spijt, maar toen was ik al weg. We zijn vrienden gebleven.

„De moeder van mijn kinderen ontmoette ik later. We hebben nummers uitgewisseld. Ik deed rustiger aan toen. Je moet met je hoofd denken, niet met beneden. Niet meteen in de boot springen. Misschien heeft de boot een gat.

‘Ik heb jaren in een fabriek gewerkt. Nu werk ik als heftruckchauffeur. Je krijgt een lijstje en zet alles klaar. Orderpicken. Het is niet heel moeilijk maar je moet niet denken dat je Max Verstappen bent en met 90 km per uur door de bocht scheuren. Rustig aan, op elke hoek toeteren. Een jonge collega brak een lepel van de heftruck omdat hij te hard reed. Die lepels kosten duizenden euro’s.

„Inmiddels woon ik weer alleen. Als ik thuiskom ga ik sporten en eten maken. Voor de coronacrisis ging ik in het weekend graag dansen. Mijn vrienden vragen wel: hoe doe je dat met vrouwen? Heb je een bijzonder geurtje op of zo? Ik weet dat niet, ze vallen op mij voordat ik op hen val.

„Ik moet zeggen, ik zorg dat ik er netjes uitzie. Je ziet soms Nederlandse mannen en dan denk ik: Kom je net van de steiger of zo? Je moet wel zorgen voor schone nagels, schone sokken, gepoetste schoenen en goed geknipt haar.

„Over tien jaar woon ik in Suriname. Over vijf jaar misschien al. Ik wil een klein varkens- en kippenbedrijfje beginnen. Ik heb al een stukje grond. Ik verlang naar een simpel leven.”

Aanmeldingen voor deze rubriek: ditbenik@nrc.nl