Opinie

Somber? Nee, ik zie genoeg om optimistisch over te zijn

Economische weerbaarheid Dankzij snelle overheidssteun hoeft geen mensen te ontslaan. Het voedt zijn vertrouwen in onze veerkracht en solidariteit in deze crisis.
Crisis maakt creatief. Naaktmodel Leigh Pitchford poseert via een Zoom-livestream voor studenten van een kunstopleiding in Sydney, Australië.
Crisis maakt creatief. Naaktmodel Leigh Pitchford poseert via een Zoom-livestream voor studenten van een kunstopleiding in Sydney, Australië. Foto Loren Elliott/Reuters

Binnen een week na aanvraag boekte het anders zo bekritiseerde UWV 80.000 euro over naar mijn bedrijf – wij adviseren bedrijven over het welzijn van hun werknemers – waar ongeveer honderd mensen werken.

We hadden een verzoek ingediend voor 40 procent werktijdverkorting. Corona raakte ons hard. Vanaf maart werden alle trainingen gecanceld, en moesten wij programma’s uitstellen. Maar al snel zagen we dat er, ook bij klanten een can-do mentaliteit ontstond om alternatieven te vinden. Dat stemt mij positief over de toekomst. Niet alleen hebben we „de morele plicht om optimistisch te zijn”, zoals Karl Popper al zei, er is echt voldoende reden voor optimisme.

1We hangen wel in de touwen, maar liggen niet op het canvas.

De UWV-steun houdt mijn bedrijf overeind en natuurlijk moet ik mijn best doen om de digitale omzet de helft van de normale omzet te laten zijn. En ik moet ook onze freelancers iets aan kunnen bieden, zodat ook zij deze periode doorkomen.

Maar de snelle overheidssteun vergroot mijn vertrouwen in onze solidariteit. Er zullen helaas bedrijven failliet gaan, maar hopelijk lukt het ons gezamenlijk om de schade te beperken. En ook voor sommige failliete bedrijven is wellicht een snelle doorstart mogelijk. Dankzij de de werktijdverkorting/NOW-regeling hoef ik nu geen mensen te ontslaan. Sterker, dankzij de regeling konden we drie aflopende contracten verlengen.

2We kunnen ons snel aanpassen, daar dankt de mens als soort zijn overleven aan.

Dat blijkt ook nu. Zie al die creatieve diensten die we nu al aanbieden, van restaurants die take-aways werden, tot de beademingsmachines van TU Delft en de mondkapjes die matrassenmaker Auping produceert. Zo zullen we ons ook kunnen instellen op de anderhalvemetereconomie.

3Er wordt ook veel geld verdiend in een crisis.

Nu niet alleen fabrikanten van medische apparatuur of beschermingsmiddelen en supermarkten. Maar vanzelfsprekend nu ook leveranciers van videoconferentiesoftware als Zoom en Microsoft. En de lokale witgoedverkoper vertelde me dat hij nog nooit zoveel vriezers had verkocht. Dat komt natuurlijk voort uit de angst voor het virus en onze pogingen om door te kunnen werken. Maar in combinatie met de werktijdverkorting en de banen die niet onder druk staan – ambtenaren, in de zorg of de IT – blijft een grote groep mensen kapitaalkrachtig.

Lees ook: Zo teer is onze economie niet

4‘Als het weer mag’, zullen we genieten van alles wat we eerder vanzelfsprekend vonden, zegt mijn gevoel.

Festivals en sportwedstrijden zullen nog even duren, maar hopelijk kunnen musea, theaters en de horeca in enige vorm weer open. En misschien gaan we vaker op vakantie in eigen land. Ik merk dat ik nu geld uitspaar, en het is mijn intentie om, zodra dat kan, het uit te gaan geven aan sociale gebeurtenissen.

5We leren snel.

De duizenden wetenschappers die nu maar met één ding bezig zijn – de zoektocht naar een medicijn of vaccin tegen Covid-19 – zullen hierin dankzij druk en samengebalde denkkracht in slagen, en hopelijk sneller dan verwacht.

We zien dat deze crisis leidt tot veel daadkrachtigere overheidsmaatregelen – als het echt moet, zijn we blijkbaar bereid om keuzes te maken. Natuurlijk zit er een gevaarlijke kant aan het inperken van vrijheden, maar zeker in Nederland zal onze democratie sterk genoeg zijn om de balans in de trias politica te houden.

6We laten ons niet gek maken door alle sombere vooruitzichten.

Wereldwijd 3 procent minder groei, de ergste klap sinds de jaren 30, een recessie zoals we die nog nooit gezien hebben. De superlatieven vliegen ons om de oren en wakkeren ons angstsysteem aan. Dat ondermijnt ons vertrouwen. Maar mijn horizon is dat ik met drie tot zes maanden steun van de overheid niemand hoef te ontslaan.

Laten we onze schouders er gezamenlijk onder zetten en ons opgespaarde uitgaansgeld weer in de economie stoppen. Ik ben er vast van overtuigd dat die zich veel sneller zal herstellen dan na de financiële crisis van 2008. Onze schulden zijn misschien hoger, maar dat zijn collectieve keuzes geweest.

Veel onderliggende factoren, zoals de infrastructuur, zijn niet aangetast door het virus. Werkeloosheid hopen we te beperken met steun van de overheid, de noodzaak voor talent blijft, de bevolkingsgroei zet door. Maar het belangrijkste argument is ons vertrouwen in herstel. Onze morele plicht tot optimisme leidt tot gedrag dat de economie razendsnel op de been zal helpen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.