Recensie

Recensie

Reggaeton die benevelt maar spanning mist

Reggaeton overspoelt de hitlijsten al jaren, dus het is niet gek dat het nu terug de underground insijpelt in een creatief jasje. De New Yorkse DJ Python, van Ecuadoriaanse komaf, maakt al jaren een gelukkig huwelijk van reggaeton en ambient. Op zijn derde album Mas Amable zijn er nog bredere spaties tussen de noten van het reggaeton-ritme gevallen. Aangevuld met warme nevels van synthesizerlijnen creëert hij een zompige traag-en-omlaag sfeer. Hypnotiserend zijn de acht nummers, die naadloos in elkaar overvloeien en klinken als een langgerekte clubtrack met terugkerend oerwoudgefluister. Dat is de kracht en zwakte van het album tegelijkertijd. De opbouw is perfect, met een beatloos intro en een duidelijke climax in ‘ADMSDP’ – een tien minuten durende hypnotiserende trip met deprimerende spoken word bijdragen van dichter L.A. Warren. Maar die lineaire opbouw en minutieuze verschuivingen maken ook dat je snel afdwaalt.