Opinie

Een filmbijlage zonder corona

Coen van Zwol Coen van Zwol komt toevallig een oude planning tegen die hij voor de filmbijlage van deze week had gemaakt – voordat de coronacrisis uitbrak. Hij vervalt in een vreemd soort nostalgie. Maar hoop doet leven.

Coen van Zwol

Hoe had deze filmbijlage eruitgezien zonder dat virus? Op mijn laptop vond ik een ruw opzetje van 6 maart, toen ik op en neer vloog naar Londen voor een gesprek met actrice Carey Mulligan – dat kon toen. Het virus kreeg die dag maar twee pagina’s in NRC. Het dodental in Italië steeg naar 148, lees ik. Het RIVM meldde 82 besmettingen, Vindicat keerde terug van skivakantie.

In een wereld zonder Covid-19 was Carey Mulligans’ #metoo-thriller Promising Young Woman – waarin ‘nice guys’ niet zo leuk zijn als ze zelf denken – vorige week in première gegaan. Lastig, want deze week wilde ik de filmbijlage liefst openen met actrice Keira Knightleys Misbehaviour: over Woman’s Lib dat in 1970 met ratels en meelbommen de Miss World-verkiezing saboteert. Ik had een heel leuk interview met Knightley liggen over haar eigen jaren als fotomodel en haar feministische cri de coeur over bevallen („I remember the shit, the vomit, the blood, the stiches”).

Maar twee weken op rij Britse actrices over #metoo: dat wordt monotoon. Iets op verzinnen, tekende ik aan. Nu zijn alle intimiteiten ongewenst. Hoe dan ook was het dringen geworden deze week met zestien premières, te veel om te recenseren. Dat lag aan de voorjaarsvakantie, distributeurs kieperen dan hele emmers kinder- en jeugdfilms leeg. Deze week Pinocchio, De Piraten van Hiernaast, Wickie en het Magische Zwaard, Vogelhuis Verhaaltjes en Trolls Word Tour.

The Hunt was ook te zien. Onhandige actiehorror over elitaire types uit Blue State-Amerika die recreatief jagen op extreem-rechtse ‘deplorables’ uit Red State-Amerika. Maar een brisante controverse: de film was eerder uitgesteld vanwege politiek gemotiveerde schietpartijen in de VS, Trump had zich daar nog tegenaan bemoeid. The Hunt nam het deze week dan op tegen andere politieke horror: Antebellum, over slavernij en racisme. „Horror wordt politiek” – dat leek me in maart wel een onderwerp. Je kan dat ook omkeren.

Verder was er arthouse als Lola vers la mer (transgender verzoent zich met vader) en de prachtige Franse puzzelthriller Seules les bêtes (kwam niet door de triage en is nu al op video on demand te zien). Misschien toch maar openen met Rundfunk: Jachterwachter? Pakt zo’n nederkomedie geestig uit dan heb je zomaar een cultfenomeen als New Kids.

Ik zie nu dat Rundfunk naar 21 mei is doorgeschoven. Heel optimistisch: zijn er dan bioscopen open, dan loopt het daar volgens het conceptplan van marktleider Pathé waarop ik onlangs de hand legde: suppoosten met attentiehesjes, mondkapjes en handschoenen die je langs antiseptische popcorn, ‘kuchschermen’ en ‘desinfectiezuilen’ naar driekwart lege zalen leiden. Niet ideaal voor een baldadige komedie.

Er was meer deze week. Het filmfestival Cannes had zojuist zijn programma bekendgemaakt, met Paul Verhoevens erotische nonnenfilm Benedetta. Wij hadden u zondag welkom geheten op de NRC Filmdag in KINO Rotterdam. Wat een weelde. Komende herfst maar gewoon opnieuw proberen? Hoop sterft het laatst.

Coen van Zwol is filmrecensent.