Ontdaan van prestatiedruk kabbelen de levens van voetbalprofs voort

Eredivisie Weer ging een weekend voorbij zonder eredivisievoetbal. De profs zitten al weken thuis, waar ze zich vermaken met potjes Yahtzee, inspirerende boeken en hun kinderen.

Illustratie Mikko Kuiper

Vraag vijf eredivisiespelers hoe het thuiszitten hen vergaat en ze beginnen allemaal over kleine geluksmomenten in het leven zonder voetbal.

Aanvoerder Jordens Peters (32) van Willem II geniet van de sprongetjes die zijn zoon van elf maanden maakt en heeft besloten zich voorlopig niet druk te maken over de vraag of de eredivisie wordt hervat.

Spits Mario Bilate (28) van RKC helpt zijn vierjarige zoon met zijn huiswerk en haalt plezier uit diens leergierigheid.

Mandekker Peet Bijen (25) van FC Twente weet inmiddels zeker dat zijn relatie goed zit nu hij en zijn vriendin het ook na twintig potjes Yahtzee nog „reuzegezellig” hebben.

Gustavo Hamer (22) van PEC Zwolle wordt blij als hij om zeven uur ’s ochtends zijn drie maanden oude zoon uit bed tilt en neemt de dag zoals-ie komt.

Joris van Overeem (25) leest inspirerende boeken, wat hij waarschijnlijk minder snel had gedaan als hij zich de afgelopen weken met FC Utrecht op de bekerfinale had moeten focussen.

Zo kabbelen hun levens voort, ontdaan van de prestatiedruk, de hectiek, de concurrentiestrijd, de perspraatjes en de wedstrijdhonger die hun bestaan als profvoetballer kenmerken. Van dat leven rest nog slechts één basaal element: fit blijven. Lopen. Opdrukken. Sit-ups.

Lees ook: Michael Jordan en de Chicago Bulls zoals je ze nog nooit zag

Nadat op zondagavond 15 maart alle sportcomplexen in Nederland op slot gingen, werd ook van deze vijf voetballers verwacht dat ze zouden thuiswerken zoals circa de helft van de beroepsbevolking nu doet. In de praktijk betekent dit dat hun collectieve wedstrijd-tot-wedstrijdritme is teruggebracht tot een dagelijkse individuele trainingssessie van anderhalf tot twee uur, die de meesten in de ochtend uitvoeren om er maar vanaf te zijn. Tussendoor berichten ze daarover in een app. Of ze spierpijn hebben. Hoeveel ze gelopen hebben. Of ze goed slapen.

„In feite is het allemaal bezigheidstherapie”, zegt Zwolle-speler Hamer. „Dat voelt soms doelloos, maar fit zijn is geen keuze. Het is ons werk. Het moét.”

Verveling? Mijn dagen vliegen voorbij. Ik word geleefd door de baby. Als ik heb getraind gaan we wandelen

Gustavo Hamer PEC Zwolle

RKC’er Bilate: „Het is makkelijk om lui te worden, maar voor hetzelfde geld zitten we nog vijf maanden thuis. Als je nu nalatig wordt, heb je vooral jezelf ermee als het voetbal weer begint.”

Twentenaar Bijen: „Ik ben zo gewend aan het gezelschap van andere spelers dat het gek voelt als ik alleen buiten loop. Maar verslappen is geen optie. Dan begin je het nieuwe seizoen met een achterstand.”

Hamer: „In de zomervakantie mag ik van mezelf ietsjes aankomen, nu niet. Ik vergelijk dit met de winterstop. Dan ben je vrij, maar wordt van je verwacht dat je op hetzelfde niveau terugkeert.”

Bijen: „Discipline is belangrijk, en dat zit bij de meeste profs wel goed. Anders waren we niet zover gekomen.”

Nieuw dagritme

FC Utrecht-middenvelder Joris van Overeem had naar eigen zeggen een dag of acht nodig om de frustraties los te laten en te wennen aan de nieuwe werkelijkheid. „Velen van ons gingen met de verkeerde mindset naar huis, denk ik, hopend dat we na twee weken weer op het veld zouden staan. In bed vroeg ik me af wat ik nou had gedaan op zo’n dag. Het leidde tot lamlendigheid.”

Hamer: „Verveling? Mijn dagen vliegen voorbij. Ik word geleefd door de baby. Hij is de baas. Als ik heb getraind gaan we wandelen, en we leven van fles tot fles. Drie uur, zes uur, tien uur. Eten doen we als we trek hebben en ’s avonds maken we het gezellig. Ik denk aan het spelen van wedstrijden, maar heb geaccepteerd dat het nu niet kan.”

Van Overeem: „Mijn vriendin zei na die eerste week dat ik een dagritme nodig had. Nu staan we samen op en doe ik mee met haar online sportlessen. Erna ga ik buiten lopen en zoek ik een grasveld op voor mijn oefeningen van de club. Mijn tactiek is het om ’s ochtends alles achter de rug te hebben, zodat ik bijvoorbeeld ’s middags kan lezen. Ik heb net Alle mensen deugen van Rutger Bregman uit. Ben nu begonnen aan Relentless, van de personal coach van Michael Jordan en Kobe Bryant. Uit rennen haal ik geen voldoening. Wel uit die boeken.’’

Ik heb ‘Alle mensen deugen’ gelezen. Uit rennen haal ik geen voldoening. Wel uit boeken

Joris van Overeem FC Utrecht

Bilate: „Ik ben vooral de familieman nu. Normaal ook wel, maar doordat mijn vriendin thuiswerkt en rust en ruimte nodig heeft, zijn de rollen wat meer omgedraaid. Mijn zoon lijkt op mij, dus ik heb mijn handen vol aan hem. Maar het is ook genieten, hoor. De school heeft een schriftje meegegeven waarin we drie opdrachten per dag maken. Nu zie ik van dichtbij hoe mijn zoon elke dag bijleert. Die kans heb je normaal niet.”

Jordens Peters, verdediger bij Willem II, verwachtte vijf weken geleden dat het gemis aan voetbal een eeuwigheid zou duren, maar met een baby in huis lukt het hem goed om de zinnen te verzetten. „Het gaat me beter af dan ik had verwacht. Ik zit goed in mijn vel. Natuurlijk mis ik de kleedkamer en de jongens, maar ik kan het ook goed relativeren. We zitten hier in het epicentrum van deze ziekte. Hier in het dorp zijn er begrafenissen zonder naasten geweest, ondernemers gaan failliet. Dan weet je waarom deze maatregelen nodig zijn. Iedereen houdt zich er ook aan.”

In de schijnwerpers

In Enschede is Peet Bijen ontspannen. Na zijn oefeningen is hij dikwijls druk met de voorbereiding op de komst van een golden retriever („een lieve hond”). Hij klust en leest, en wanneer zijn vriendin klaar is met studeren, gaan ze aan de wandel of spelen ze Yahtzee. „Zij kan ook goed koken. Dus daar kijk ik ook altijd wel naar uit.”

Bij het lezen van het nieuws verbaast Bijen zich er soms over dat het ook zonder voetbal nog veel over voetbal gaat. „Laatst nog bij de persconferentie van Mark Rutte. Ik geloof dat het de vierde vraag was. ‘En hoe zit het met het voetbal dan?’ Vind ik apart. Wij vermaken elk weekend een hoop mensen, maar de crisis brengt voetbal ook in een ander licht. Laten we er niet te belangrijk over doen. Er zijn vakgebieden waarvoor duidelijkheid van groter belang is dan voor ons.”

Van Overeem: „Voetbal staat zo in de schijnwerpers dat het een groot deel van het nieuws domineert. Elke branche bereidt scenario’s voor, maar anders dan in die bedrijfstakken komt het in het voetbal allemaal in het nieuws. Uiteindelijk is toch volkomen duidelijk dat we pas voetballen als de overheid dat goedkeurt?”

Bilate: „Ik wil pas voetballen als dat risicovrij is. Als het nog te gevaarlijk is om publiek toe te laten, kun je dan wel van ons verlangen dat wij spelen? Ze hebben uitgezocht dat sporters het virus sneller verspreiden via transpiratie en verhoogde ademhaling door inspanning. Ik kan het dus van een tegenstander krijgen en vervolgens doorgeven aan mijn ouders. Dat idee vind ik moeilijk te accepteren. Ik wil pas het veld op als het veilig is. Niet omdat iets of iemand daar financiële belangen bij heeft.”

Peters: „Door de situatie zitten er wel een hoop spelers in onzekerheid over hun baan, net als werknemers in andere sectoren. Eind dit seizoen lopen er contracten af. Niet die van mij, wel die van ploeggenoten. Wat gebeurt er met hen? Waar spelen ze volgend seizoen? Die vragen leven wel. Voetbal is ook werk.”

Van Overeem: „In Engeland vroegen grote clubs als Tottenham en Liverpool overheidssteun aan om personeel te betalen. Ik vind het goed dat de maatschappij dat niet pikt. Deze crisis geeft mij de indruk dat het in de eredivisie allemaal goed geregeld is. Of de clubs houden de schijn op, maar voor mijn gevoel hebben ze hun zaken op orde. Mocht het nodig zijn om salaris in te leveren voor onze collega’s op kantoor, dan doe ik dat met liefde. Mijn teamgenoten vast ook.”