Recensie

Recensie Muziek

‘One World’ mist de gedeelde beleving van ‘Live Aid’

Benefietuitzending Van Bill Gates tot Michelle Obama en Billie Eilish: allemaal riepen ze de kijkers op achter de WHO te gaan staan tijdens het huiskamerconcert One World.

Lady Gaga thuis in Arlington, Virginia, tijdens de uitzending van ‘One World: Together at Home’.
Lady Gaga thuis in Arlington, Virginia, tijdens de uitzending van ‘One World: Together at Home’. GLOBAL CITIZEN

Enkele dagen nadat Trump aankondigde financiering van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) stop te zetten, verenigde de WHO iedere popartiest en filantroop die ertoe doet. Van Bill Gates tot Michelle Obama en Oprah Winfrey, van Mick Jagger en Paul McCartney tot Taylor Swift en Billie Eilish: allemaal riepen ze zaterdagavond kijkers op om achter de WHO te gaan staan, lokale initiatieven in de strijd tegen Covid-19 te steunen en zich te houden aan de drie heilige geboden: blijf thuis, was je handen, houd afstand.

Lees ook: Trump ziet overal campagnekansen in coronacrisis

One World: Together at Home moest het nieuwe Live Aid worden. Het virtuele huiskamerconcert werd op verzoek van de WHO gecureerd door popdiva Lady Gaga en had tot doel medewerkers in de zorg en andere essentiële beroepen te bedanken en thuisblijvers een hart onder de riem te steken. Maar „dit is geen fundraiser”, zei Gaga in haar witte tuinhuisstudio voor ze uit volle borst aan Charlie Chaplin-klassieker ‘Smile’ begon. „Je kan je portemonnee in je zak houden.”

Zak onderuit en geniet, was de boodschap. Geld voor het ‘Covid-19 Solidarity Response Fund’ (meer dan 50 miljoen dollar) werd voor de marathonuitzending al opgehaald bij grote bedrijven als IBM, Apple, Target en Coca-Cola. Zij werden tussen de nummers door bedankt met campagnebeelden die waren gemonteerd over zoetsappige opzwepende muziek.

One World: Together at Home was eigenlijk geen concert maar een collage in Zoom-layout van vooraf opgenomen huiskamerconcerten, statige toespraken van regeringsleiders en videoboodschappen van dokters en zusters, aaneengeregen door grapjes van talkshow-gastheren Jimmy Fallon (The Tonight Show), Jimmy Kimmel (Jimmy Kimmel Live) en Stephen Colbert (The Late Show with Stephen Colbert)

Eindeloze actualiteitenloop

De in totaal acht uur durende livestream waarvan de laatste twee uur op tv te bekijken was, had iets weg van de eindeloze actualiteitenloop op Amerikaanse nieuwszenders. Het was infotainment waarin steeds wisselende bronnen dezelfde thema’s herkauwden. Moest je eerst nog bijna huilen als een IC-arts vertelde dat hij in de garage sliep en zijn kinderen niet meer durfde te knuffelen, zes uur verder in de stroom van anekdotes stompte je een beetje af. Als reggaeton artiest J Balvin de dertigste is die vertelt dat je je handen moet wassen, krijg je de neiging om te zappen.

Niet dat er geen relevant commentaar te horen was. „Dit virus doodt zwarte Amerikanen met een alarmerende snelheid”, zei Beyoncé, verwijzend naar een recent rapport. „32 procent van de mensen in de ziekenhuizen zijn Afro-Amerikanen, terwijl we maar 13 procent van de bevolking uitmaken”, beaamde Alicia Keys.

Lees ook: Waarom veel meer zwarte Amerikanen sterven aan Covid-19

Op zijn 76ste zong Mick Jagger nog even soepel als altijd

Oprah en Black Panther-actrice Lupita Nyong’o wezen naar Zuid-Afrika waar de zorg al overbelast is door het grote aantal hiv-patiënten. Amy Poehler vroeg aandacht voor daklozen. En Pharrell Williams legde uit dat voor kwetsbare kinderen Covid het einde van hun schoolcarrière kan betekenen. Daarnaast waren er mooie, pakkende, ontroerende of vermakelijke muzikale bijdrages, variërend van country tot reggaeton en indierock.

Veel nummers schurkten tegen zoetsappig aan of waren gerelateerd aan de crisis. Elton John, aangekondigd door ‘dear friend’ Victoria Beckham speelde een wat verbeten, afgemeten versie van ‘I’m still standing’ achter de vleugel in de tuin naast een basketbalnetje. Sir Paul McCartney vertelde over zijn moeder die verpleegster was en zong daarna met bibberende stem ‘Lady Madonna’ terwijl er beelden van zusters voorbijkwamen.

Mick Jagger opende het eerste van vier Rolling Stones-vensters trefzeker met ‘You Can’t Always Get What You Want’. Op zijn 76ste zong hij nog even soepel als altijd. Charlie Watts speelde aandoenlijk air drums boven platenkoffers – het houtje-touwtjegehalte van het optreden van de oude rockers maakte het juist charmant.

Jimmy Fallon en The Roots zongen het komische ‘Safety Dance’ („We can dance, everybody is washing their hands”) waarbij zusters en dokters meedansten en hun handen wasten in extra vensters.

Jennifer Lopez zong in een Kerstig verlichte tuin juist heel serieus de ballad ‘People’ – omdat ze door de crisis besefte dat mensen elkaar nodig hebben. „I miss you”, sloot ze geëmotioneerd af. „I miss you too, JLo”, grapte Jimmy Kimmel eroverheen.

Eerbetoon

Zowel Taylor Swift als Billie Eilish zongen opvallend ingetogen nummers. Eilish – begeleid door haar broer Finneas op het orgel – koos voor klassieker ‘Sunny’ omdat „het nummer me altijd vrolijk maakt”. Taylor Swift zong een ingetogen versie van het emotionele ‘Soon You’ll Get Better’ dat ze schreef toen haar moeder kanker kreeg. Stevie Wonders vertolking van Bill Withers’ ‘Lean on Me’ dat hij als eerbetoon aan zijn onlangs overleden vriend liet horen achter de vleugel was juist heerlijk uitbundig.

Groots en meeslepend werd het alleen nergens. De korte nummers werden niet gedragen door de gedeelde beleving van tienduizenden voor een podium, zoals bij Live Aid. Maar het kwam vooral doordat ze continu werden versneden met steunbetuigingen van beroemdheden, toespraken van wereldleiders en andere, luchtiger intermezzo’s zoals komiek Jack Black, die liet zien hoe hij zijn ‘curve’ (bierbuik) ging ‘flattenen’ door push-ups te doen op de trappen van zijn villa met zwembad.

Dat soort inkijkjes in de huiskamers van de sterren zijn best grappig. Maar de stroom aan informatie bevatte herhaling en versnippering. Een gedeelde beleving werd One World daardoor niet.