Opinie

Brievenlekkers

Youp

Natuurlijk is Tom Moore mijn held. Ik heb het over de bijna honderdjarige oorlogsveteraan die, terwijl zijn generatiegenoten hoestend en proestend het tijdelijke met het eeuwige verwisselden, rondjes door zijn tuin liep en daarmee 17 miljoen euro ophaalde. Voor de verplegers en artsen die het in deze inktzwarte tijden heel goed kunnen gebruiken.

Ik heb bij deze Britse bejaarde een totaal ander gevoel dan bij mijn Nederlandse collega’s die vorige week allerlei oudjes lastigvielen met armetierige ruikers. Waarom ze dat deden? Om voorop De Telegraaf te komen? Ik vrees van wel. Het ging meer om de BN’ers dan om de eenzamen. Sommige bejaarden zetten meteen hun mondkapje op toen ze dit commerciële showbizzkrapuul hun tuinpad op zagen komen. Uit voorzorg.

Het was wel geestig geweest als een van onze nationale poldersterren in Hilversum had aangebeld bij de eeuwige ruziezoeker Jan Nagel. Dat is die erevoorzitter van 50Plus. En dan het liefst op het moment dat hij krijsend in crisisconclaaf was met Geert Dales, Henk Krol en die ietwat sullige Martin van Rooijen. De harde kern van 50Plus. Dan was een bosje verlepte doorgedraaide veilingbloemen mooi symbolisch geweest.

Sowieso raar dat deze vier oudjes uit de risicogroep fysiek bij elkaar zaten. Dat mocht toch niet van Hugo en Mark? Die hebben ons dat zo vaak en zo duidelijk verteld dat de doventolk er een tennisarm aan heeft overgehouden.

Maar de top van onze bibberbejaardenpartij kroop lekker dicht bij elkaar. Was een conferencecall misschien een idee geweest? Nee! Die senioren worden van een rondje digitaal stemmen al bloednerveus, dus daar is men maar niet aan begonnen.

Jan Nagel en Geert Dales zaten zeker twintig meter uit elkaar en schreeuwden de meest verschrikkelijke verwensingen door de kamer. Geriatrische baantjesjager! Demente matennaaier! Incontinente brievenlekker! Het was echt gezellig in huize Nagel, waar Henk Krol met zijn zalvende stem telkens de orde probeerde te herstellen. Maar zelfs in zijn eigen partij wordt er naar deze slijmbalorige huichelkapelaan niet meer geluisterd.

Ik vind die bejaardenruzie trouwens geweldig. Topamusement. En ook goed gepland. Net op het moment dat de achterban naar lucht ligt te happen gaat de leiding stoelendansen. Stoelendansen? Zeg maar stoeldansen want ik vrees dat er niet veel Kamerzetels voor deze kneuzen over blijven.

Is iemand trouwens verbaasd over de ondergang van dit politieke verzorgingshuis? Ik in elk geval niet. Ik wist het al toen vier jaar geleden brokkenpiloot Geert Dales daar als reddende engel werd binnengehaald. Geertje heeft een reputatie. Hij was de wethouder die zat te snurken terwijl het inmiddels beruchte Amsterdamse Noord/Zuidlijntje een paar miljard duurder werd. De gemeente Leeuwarden gaf even later niet voor niks een gigantisch feest toen hij daar als burgemeester vertrok. En als baas van Hogeschool Inholland was hij verantwoordelijk voor de gemakkelijk te verkrijgen sjoemeldiploma’s. Er kleeft veel ellende aan deze meneer, die in alle interviews steeds haarscherp uitlegt dat het allemaal niet aan hem ligt. Ik vind het vooral zo knap van hem dat er telkens weer iemand in tuint.

Maar ik ben Geertje dankbaar. Domweg omdat we op dit moment met zijn allen snakken naar wat frisse lucht. Iets positiefs. Oké, de panda van Marcel Boekhoorn is zo goed als zeker zwanger. Dat is goed nieuws. En dat Booking.com de gore moed heeft om na zeven moddervette jaren steun te vragen in het land waar ze amper belasting hebben betaald – dat is ook humor. Net zoals je keihard mag lachen om de zendmastgekkies die serieus denken dat het coronavirus telefonisch verspreid wordt en die daarom gezellige paasvuurtjes stookten. Kunnen die niet verplicht naar een boerderij in Ruinerwold?

Maar het hardst lach ik deze dagen toch om 50Plus. Vannacht droomde ik van een alternatieve Gay Pride. Henk en Geertje in een matrozenpakje samen in een sloepje. Ze zwaaiden uitbundig terwijl er niemand op de kant stond. Ze waren het enige bootje. Ze hadden het Titanic genoemd.