Recensie

Recensie Muziek

Koele, niet lauwe ode door fortepiano met fluit

Het mooie van Beethovens 250ste geboortejaar is dat er ook een ondergrondse stroom van zijn muziek naar de oppervlakte komt: stukken die anders nooit of nauwelijks in de aandacht staan. Datzelfde geldt voor wat vergeten tijdgenoten. Bijvoorbeeld zijn landgenoot Friedrich Kuhlau, die bekend stond als de Beethoven van de fluit.

De Israëlische fluitiste Tami Krausz en de Chinees-Amerikaanse fortepianiste Shuann Chai – beiden stevig geworteld in het Nederlandse muziekleven – zetten werk van beide componisten naast elkaar. Een vergelijking die met name voor Kuhlau goed uitpakt. Zijn Grande Sonate Concertante sprankelt van vitaliteit, en krijgt bij Chai en Krausz een gloedvolle vertolking. Het lange stuk ontleende zijn inspiratie aan Mendelssohns Ein Sommernachtstraum en Von Webers opera Oberon maar verveelt nergens. Eén ontmoeting leidde tot Beethovens canon voor Kuhlau, Kühl, nicht lau, koel niet lauw, een muzikale grap die het album afsluit.