Opinie

Privacy-protocol

Marcel van Roosmalen

Hoe snel het opschuift: nog maar een paar weken geleden keek ik naar een reportage waarin een drone mensen in de Chinese stad Wuhan waarschuwde om afstand te houden. Gekke Chinezen. Twee weken geleden stuurde een blonde agente een drone naar strandwandelaars bij Castricum. En maandagavond zat ik bij het programma Op1 misstanden in verzorgingstehuizen aan te kaarten en tegelijkertijd de privacy van mijn moeder te schenden.

Met Ab Osterhaus en Jort Kelder aan boord waande ik me even in het middelpunt van de steeds sneller draaiende coronabol, waar iedereen duizelig van wordt.

Vooraf maakte ik kennis met Bert Wijbenga, een kale man met een vriendelijk gezicht. Hij was achter de schermen erg aardig, zo aardig dat ik in eerste instantie een dubbele espresso bij hem bestelde omdat ik dacht dat hij van de gastenverwennerij was. Toen hij over zijn vrouw – minister Cora van Nieuwenhuizen, die een angstige periode achter de rug had omdat zij bij een werkbezoek ‘schouder aan schouder’ naast de met corona besmette Indonesische minister van Transport had gestaan – begon, wist ik dat dat niet waar kon zijn.

Hij bleek namens de VVD locoburgemeester en wethouder handhaving, buitenruimte, integratie en samenleven te Rotterdam te zijn. Hij kwam trots vertellen dat hij camera-auto’s door zijn stad liet rijden die alles en iedereen filmden, waardoor ze boa’s op samenscholingen konden afsturen om te waarschuwen en te verbaliseren.

Tijdens het programma tuurde ik naar de overkant van de enorme tafel. Nog steeds een aardig gezicht, maar zijn het niet juist de mensen met de aardigste gezichten die altijd met de verschrikkelijke plannen komen?

Bert over de camera-auto’s: ze waren speciaal ontwikkeld voor het Eurovisie Songfestival, ze stonden toch maar te verstoffen. Alsof dat een reden was om ze dan nu maar op de bevolking los te laten. De tanks staan in de kazernes ook maar te verstoffen, zullen we daar dan ook maar mee gaan rijden? Waarom hadden we die Songfestivalorganisatie eigenlijk aan Rotterdam toebedeeld, de eeuwige nummer twee, dan weet je van tevoren dat ze het veel te grondig gaan aanpakken.

Op de vraag of met rondrijdende camera-auto’s de privacy van de burger niet in het gedrang komt, zei Bert dat alles voldeed aan het privacy-protocol. Nou ja, dan was het goed, met een privacy-protocol kom je altijd weg.

Met een privacy-protocol kan hier alles: een drone, een camera-auto en een app, maar als je wilt weten hoe het met je moeder in het verzorgingstehuis gaat, stuit je op een belteam.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.