De taxichauffeur die een klant kuste

Wie: Karim (39)

Kwestie: aanranding in de taxi

Waar: rechtbank in Almelo

De Zitting

Als veertjes zo gespannen komen de taxichauffeur en de passagier de rechtszaal binnenlopen. Hij in een witwollen trui boven een spijkerbroek, zij met een blonde paardenstaart dansend op haar schouders. Hij alleen, zij in gezelschap van haar vriend en familieleden. Allebei houden ze hun ogen strak op de grond gericht, zorgvuldig elkaars blik vermijdend, in de overtuiging dat ze zich hier, in de rechtbank van Almelo, niet van hun stuk zullen laten brengen.

Zij vertelt dat ze elkaar tegenkwamen tijdens een broeierige meinacht in 2018. Ze was met haar broer wezen stappen en had daarna „redelijk aangeschoten” bij het station een taxi gepakt. „Een donkere taxi”, staat in de aangifte, met stoelen „die voelden als kuipjes.” Onderweg had de chauffeur haar complimenten gemaakt – over haar blonde lokken en haar verleidelijke lichaam. Voor haar huis zou hij haar hebben gesmeekt om „een kus op de mond”. En terwijl ze in de taxi wachtte op het wisselgeld, „pakte hij mijn gezicht vast en zoende me op de wang”.

„Kunt u zich iets herinneren van die nacht,” wil de voorzitter van de verdachte weten.

Taxichauffeur Karim haalt zijn schouders op. Wat moet hij zeggen als hij van niets weet?

„Mevrouw kreeg bij het afrekenen uw visitekaartje. Reed u die avond in de eenmanstaxi?”

De taxichauffeur zat acht uur vast op het politiebureau en zweeg. Ook nu doet hij dat: „Ik heb niks te vertellen. Ik weet niet waarom ik hier ben.”

Deze voorzitter houdt niet van verstoppertje spelen. Korzelig: „Waarom ontkent u dan niet? Dat ligt toch voor de hand?”

„Ik beroep me op mijn zwijgrecht.”

Zodra ze veilig thuis was, heeft het slachtoffer haar broer en de politie gebeld en haar vriend ingelicht. Zij vindt het nog altijd eng om alleen over straat te lopen, vertelt ze, en is „teleurgesteld” in zichzelf. Dat ze in de taxi verstijfde, dat ze daar verkrampte in plaats van haar belager een mep te verkopen. „De politie zou achter de chauffeur aangaan. Ineens werd ik doodsbenauwd dat hij me thuis zou komen opzoeken. Tot ik hoorde dat de wijkagent nog niet was langs gegaan. Ik heb toen gehuild van opluchting.”

Karim heeft de schijn tegen. Hij heeft een strafblad. Twee keer is hij veroordeeld voor huiselijk geweld: de laatste keer kreeg hij een taakstraf voor mishandeling van zijn vrouw. Voor „het onverwachts en ongewenst zoenen in de benauwde omgeving van een taxi” eist de officier van justitie nu tachtig uur werkstraf en een voorwaardelijke celstraf van twee weken.

Het slachtoffer, beklemtoont de aanklager, heeft „betrouwbaar en indrukwekkend” verklaard en „een consistente versie” verteld aan haar broer en vriend. Dat Karim betrokken was, bewijst het visitekaartje dat hij haar in handen drukte. Daarnaast komt zijn voorkomen overeen met het door het slachtoffer verstrekte signalement. Haar belager was een jaar of dertig, verklaarde ze en „had geen mannelijke stem en een Turks of Marokkaans-achtig uiterlijk”.

Dan krijgt de advocaat het woord. Al de hele zitting staat hij te trappelen om voor vrijspraak te pleiten. Hoe weet de officier zo zeker dat zijn cliënt achter het stuur zat? Karim rijdt een zilverkleurige taxi, geen donkere. En die taxi beschikt niet over kuipstoeltjes. Zijn visitekaartjes liggen voor het grijpen bij de kapper, iedereen kan erbij. Komt nog bij dat de meeste taxichauffeurs in Enschede van Turkse of Marokkaanse komaf zijn. „Meer chauffeurs voldoen aan het vage signalement.” Sowieso: kan een kus op de wang wel tot aanranding worden gerekend?

De officier ontploft. Hoezo was de kus in de taxi niet ontuchtig? Was er iemand jarig die dag? „Je hebt een zakelijke overeenkomst in de taxi, je betaalt en als de chauffeur dan gaat zoenen is dat een ontuchtige handeling. Punt.”

De taxichauffeur wordt alsnog vrijgesproken. Het geval van #metoo in de taxi betwisten de rechters niet. Alleen is „niet vast komen te staan dat de verdachte en de belager in de taxi dezelfde persoon zijn.” Een fotoconfrontatie had meer duidelijkheid kunnen brengen. Maar die is om onverklaarbare reden achterwege gebleven.