Chaos in het verzorgingstehuis

Zap In Op1 ging het over een verzorgingstehuis in Mook dat vanwege het coronavirus plots moest sluiten. Personeel liep in „een soort van slagersschortje en met een flodderig mondkapje op”.

Marcel van Roosmalen vertelde in Op1 over zijn moeder die sinds een paar weken in het woonzorgcentrum in Mook woonde.
Marcel van Roosmalen vertelde in Op1 over zijn moeder die sinds een paar weken in het woonzorgcentrum in Mook woonde.

In de columns die Marcel van Roosmalen schrijft over zijn dementerende moeder zit meestal iets tragikomisch, al is dat misschien ook omdat Van Roosmalen nu eenmaal graag het tragikomische aan zichzelf uitvergroot.

Hoe dan ook, maandag was er in talkshow Op1 alleen nog maar ellende over. Van Roosmalen zat er om te praten over de plotselinge sluiting van het woonzorgcentrum in Mook waar zijn moeder sinds een paar weken woonde. De 22 bewoners zijn inmiddels elders ondergebracht. Het tehuis kon vanwege het coronavirus „de kwaliteit en de continuïteit van de zorg niet langer garanderen”, meldde de ZZG Zorggroep.

Van Roosmalen vertelde hoe de mensen in het tehuis de afgelopen weken steeds slechter te bellen waren en hoe het ene na het andere personeelslid met coronaklachten uitviel. Ze werden vervangen door snel ingevlogen flexwerkers. Direct contact opnemen met zijn moeder werd onmogelijk. Eerst klaagde ze. Later zei ze, volgens haar zoon „op onnatuurlijke wijze”, dat ze uitstekend verzorgd werd. Was dat omdat er een personeelslid meeluisterde? De moeder van Van Roosmalen had het daarna over haar ‘bewakers’ en vroeg hem om haar weg te halen. Waarschijnlijk wist de zoon ook niet meer waar de algehele verwarring van zijn moeder eindigde en waar de noodsituatie begon.

Daar was weinig twijfel over in het relaas van Marion de Bruin, een arts wier vader doodziek in hetzelfde tehuis lag. Uiterst kalm en precies – interviewers Erik Dijkstra en Willemijn Veenhoven hoefden niets te doen – beschreef zij de angstaanjagende taferelen die zij aantrof.

Marion de Bruin over de toestand in het verzorgingstehuis waar haar vader woont

De vader van Marion de Bruin woont in een verzorgingstehuis, waar hij corona opliep. De Bruin mocht hem eindelijk zien, na veel moeite. Wat trof ze aan in het tehuis? ‘Ze wisten van niets, nergens was aangegeven dat mijn vader corona had. Meerdere mensen waren zonder bescherming gewoon de hele dag binnen geweest.’

Geplaatst door Op1 op Maandag 13 april 2020

Haar vader was besmet met het virus en terminaal verklaard, waarna zij naar binnen mocht. Het bleek er een chaos. Personeel liep in „een soort van slagersschortje en met een flodderig mondkapje op”. Hoewel er volgens de zorginstelling voldoende materiaal beschikbaar was, was dit in Mook niet aanwezig. De Bruin toonde een foto van een rommelig bankje met geïmproviseerde beschermingsmiddelen.

De Bruin mocht gewoon doorlopen naar het appartement van haar besmette vader. Toen ze daar een opmerking over maakte tegen een verpleegkundige, bleek dat deze niet wist dat de oude man positief getest was. Ze was die ochtend al herhaaldelijk onbeschermd in en uit gelopen. De schoonmakers trouwens ook. De Bruin verwijt het personeel niets: „Zij gaan met het risico van een coronabesmetting toch naar mijn vader toe om hem een slokje drinken te geven of hem uit de poep te halen. Die lopen daar huilend rond en weten niet meer wat ze moeten doen.”

Zo doemde in de talkshow het beeld op van een verschrikkelijke chaos voor personeel (25 van de 32 zorgmedewerkers zijn ziek, volgens De Gelderlander), bewoners en familieleden. Je kunt alleen maar hopen dat die niet representatief is. Van Roosmalen pleitte er al eerder voor om ouderen niet op te sluiten in verzorgingstehuizen, nu deze zo gevaarlijk zijn geworden: „Buiten is het veiliger dan binnen.” Net als de moeder van Van Roosmalen is de vader van De Bruin naar een herstelcentrum in Groesbeek gebracht. Hij is volgens zijn dochter „stervende”, maar „hij geeft niet op.”

Het horrorverhaal uit Mook was persoonlijk, relevant en nog niet eerder verteld. Dat contrasteerde nogal bruusk met het afsluitende item in de talkshow over de als ‘dwarse denkers’ aangekondigde filosoof Marli Huijer en Jort Kelder. Het leverde geen enkele nieuwe of dwarse gedachte op. Maar ik vermoed niet dat veel mensen op dat moment nog in de stemming waren om zich over de onbenulligheid van dat Op1-gesprek op te winden. Het onderscheid tussen hoofd- en bijzaken was maandagavond niet te missen.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.