Reportage

Dranghekken en betonblokken bleken niet nodig

Ontmoedigingsbeleid Wegen tussen de bollenvelden werden wegens drukte afgesloten, maar op de stranden bleef het de eerste dag van het paasweekend rustig. Zo ook in Noordwijk. „De Duitsers zijn weggebleven.”

Noordwijk had de nodige voorzorgsmaatregelen getroffen om stranden en natuurgebieden leeg te houden.
Noordwijk had de nodige voorzorgsmaatregelen getroffen om stranden en natuurgebieden leeg te houden. Foto David van Dam

De dranghekken en betonblokken staan gereed achter de viskraam in Noordwijk, klaar om de Koningin Wilhelminaboulevard te kunnen afsluiten. Maar het blijkt op deze zonnige zaterdagmiddag niet nodig. „Het is verbazingwekkend rustig, zeker voor deze tijd van het jaar”, zegt een patrouillerende motoragent, vlak voordat hij weer snel doorrijdt naar „een melding”. Ja, er rijden enkele cabrio’s met knetterende uitlaten over de boulevard en er paraderen wat Harley-rijders. Maar de parkeervakken aan beide zijden van de boulevard zijn nagenoeg leeg. Een unicum, volgens de Noordwijkers.

In normale tijden zou dit de drukste periode van het jaar zijn voor de Bollenstreek. Bussen vol toeristen zouden af en aan rijden richting Keukenhof. Alle campings en hotels in Noordwijk en omstreken zouden zijn volgeboekt. Je zou struikelen over de huurauto’s, schots en scheef geparkeerd in de bermen langs de tulpenvelden die juist nu dit weekeind op hun mooist zijn. Nu zijn het vooral dagjesmensen uit eigen land die selfies nemen in de felrode bloemenzee.

Uit voorzorg heeft de gemeente Noordwijk alle grote parkeerplaatsen – 2000 plekken in totaal – bij de stranden en natuurgebieden afgesloten. Noordwijk heeft dit paasweekend voortdurend overleg met andere gemeentes in de Veiligheidsregio Hollands Midden, vertelt woordvoerder Pablo Meegdes van de gemeente. Als het toch te druk dreigt te worden, kunnen er „in oplopende mate” meer wegen langs de bollenvelden worden afgesloten. Dat gebeurde uiteindelijk in de loop van zaterdagmiddag op andere plekken in de Bollenstreek. Diverse wegen in de gemeenten Hillegom, Lisse en Teylingen waren niet langer toegankelijk voor wielrenners, mountainbikers en gemotoriseerd verkeer.

Lees ook dit verhaal: Een borrel met de buren moet dit paasweekend kunnen, toch?

De politie in Noordwijk heeft vorig weekend ook voor het eerst gebruik gemaakt van een drone, die langs de kustlijn en over de bollenvelden vliegt om het aantal mensen in kaart te brengen. Meegdes: „Zo kunnen we snel zien waar het te druk wordt en of de richtlijnen opgevolgd worden. Zo niet, dan kunnen we daar handhavers op afsturen.” Er wordt door de gemeente met verschillende ‘lagen’ van toezicht gewerkt: op het strand rijden vrijwilligers van de Reddingsbrigade voortdurend heen en weer, bij de opgangen en op de boulevard patrouilleren handhavers en agenten.

Geen boetes

Leon van Went zit deze middag samen met zijn zoon Robin in de knaloranje terreinwagen van de Noordwijkse Reddingsbrigade. „Dat is wel zo praktisch. Als je uit hetzelfde gezin komt, mag je naast elkaar in de auto zitten.” Hij mag zelf geen boetes uitschrijven, maar spreekt wel mensen aan op hun gedrag. En hij kan meldingen doorgeven aan de politie. Waar hij op let? „Of mensen die naast elkaar lopen ook wel echt koppels zijn. En of groepjes wel echt een gezin vormen.” Tot nu toe hebben ze het rustig. Ja, er wordt gesurft, gefietst, gewandeld en zelfs al in zee gezwommen, maar vrijwel uitsluitend in formaties van twee personen.

Zo ook Simon Lewis uit Oeganda, die samen met zijn collega Ida Thydesen uit Noorwegen op een kleedje in het zand zit te genieten van een biertje en een schaaltje aardbeien. Hij woont in Leiden, zij in Amsterdam, en ze kennen elkaar via hun werkgever Booking.com. Sinds de coronacrisis is Lewis iedere dag op het strand om te hardlopen. Hij heeft „de uitlaatklep van het strand nodig”, zegt Lewis. „Juist in deze tijd.” En nee, ze zijn geen stel. Maar hoe zit het dan met die anderhalve meter afstand? Hij schuift enigszins verschrikt opzij. „Moet dat echt?”

Simon Lewis geniet van de zon op het Noordwijkse strand met zijn collega Ida Thydesen

Foto David van Dam

Ook de Braziliaanse Elini Amorim, die sinds vijftien jaar in de Zaanstreek woont, heeft zich van het Noordwijkse ontmoedigingsbeleid niet veel aangetrokken. „Ik moest er echt even uit”, zegt ze, zittend op een grote badhanddoek, met haar vriend Anderson Verreira. „Ik heb een eigen salon als medisch pedicure. Maar die is nu dicht en na drie weken thuis zitten, werk ik nu via een uitzendbureau in een verpleeghuis. Ik maak er schoon op de gesloten afdeling, waar coronapatiënten worden verzorgd.” De hele week heeft ze al binnen gezeten, en omdat ze geen tuin heeft, besloot ze een dagje naar het strand te gaan. Ze wijst naar haar vriend: „Hij woont nog in Brazilië en was hier alleen eventjes op vakantie. Nu kan hij niet terug naar huis, en eigenlijk vind ik het wel fijn dat ie nu moet blijven.”

Maar ze zijn uitzonderingen, deze zonnige zaterdag. Rob Oorschot, al bijna dertig jaar eigenaar van ijssalon Vivaldi’s op de Noordwijkse boulevard, heeft het nog nooit meegemaakt dat het met Pasen zo rustig was. Hij heeft begrip voor de maatregelen die de gemeente heeft genomen. „Twee weken geleden was het hier echt te druk. Maar nu voel ik me veilig. Al ga ik vanavond wel om negen uur dicht, zodat de plaatselijke jeugd niet voor de deur komt hangen.”

Het ontmoedigingsbeleid lijkt te werken, zien ook de twee bevriende stellen uit Amsterdam die op het terras van Grand Hotel Huis ter Duin van de zon genieten en die liever anoniem willen blijven. „De Duitsers zijn weggebleven.” In het chique hotel kan nog steeds overnacht worden, maar de bezettingsgraad is volgens de receptionist maar 5 of 6 procent. Wel zitten er vaste gasten in de appartementen, onder wie ook de twee bevriende stellen. Ze komen hier al jaren en hebben bewondering voor de discipline die ze hier in Noordwijk zien. „Er wonen hier veel oudere mensen, die houden netjes afstand. Dat is bij ons in het Vondelpark wel anders.”

Wat hun ook opvalt: ze hebben de lucht boven het strand nog nooit zo helder gezien als vandaag. Een van de heren in het gezelschap wijst richting het zuiden: „Kijk, je kunt tot aan de Maasvlakte kijken. Er zijn bijna geen vliegtuigstrepen in de lucht, en toen ik gisteren met de boot op het water was, leek ook dat helderder dan ooit.”

Een gezin geniet van een ijsje op de Noordwijkse boulevard.

Foto David van Dam

Iets ten noorden van Noordwijk, bij de afslag naar de gesloten parkeerplaats van Langevelderslag, staat een bewaker zich stierlijk te vervelen. Het is inmiddels bijna vier uur ’s middags en van topdrukte is nog steeds geen sprake. Hij is ambtenaar en zit normaal gesproken op de vuilniswagen. Nu is hij hier ingezet om het verkeer te regelen. „Maar het is gewoon een beetje saai. De mensen weten inmiddels dat ze thuis moeten blijven en houden zich daar netjes aan.” De dranghekken die klaar staan om bij drukte de Duinweg en Randweg af te sluiten, staan nog ongebruikt in de berm. „We hebben niets gehoord van onze coördinatoren.” Nog een uurtje, dan zit zijn dienst erop en haalt hij ook de dranghekken voor de parkeerplaats weer weg. Want stel je voor dat er in het donker iemand tegenaan zou rijden.