Opinie

De racistische en politieke terreur van Denk

Zihni Özdil

Het is begin 2018. Voor de Tweede Kamer der Staten-Generaal draaien de camera’s van de Turkse tv-zender A-haber. Tweede Kamerlid Tunahan Kuzu (Denk) verklaart in het Turks: „Niemand kan zich meer verschuilen. Iedereen moet laten zien waar hij staat en aan wiens kant hij staat. Ik richt mij in het bijzonder tot in Nederland woonachtige landgenoten. Jullie moeten aan Nederlandse (politieke) kandidaten met een Turkse afkomst vragen: wat vinden jullie van deze (Armeense) kwestie?”

Vlak daarvoor hebben alle partijen in de Tweede Kamer, behalve Denk, voor erkenning van de Armeense genocide gestemd. Voor alle duidelijkheid: A-haber is niet zomaar een tv-zender, maar een pro-Erdogan propagandazender. Qua stijl en toon vergelijkbaar met het Amerikaanse Fox News, maar extremer.

Kuzus oproep vindt navolging. Sabah, de grootste krant van Turkije, kopt bijvoorbeeld: „Dit zijn de Kamerleden met een Turkse afkomst die het schandalige besluit van Nederland hebben gesteund.” Daaronder de foto’s en namen van Sadet Karabulut (SP), Cem Lacin (SP), Dilan Yesilgoz (VVD), Nevin Özütok (GL) en mijzelf, destijds Kamerlid voor GroenLinks.

De gevolgen zijn met geen pen te beschrijven. Niet alleen worden wij wekenlang direct met de dood bedreigd, de hetze treft ook onze naasten. Zowel in Turkije als in Nederland worden familie, vrienden en kennissen bedreigd, geïntimideerd dan wel ter verantwoording geroepen.

Deze actie van Kuzu is slechts het topje van de ijsberg. Denk oefent in de Tweede Kamer stelselmatig politieke terreur uit op Kamerleden met een migratie-achtergrond, Kamervoorzitter Khadija Arib incluis. Via filmpjes op Facebook en, wanneer het gaat om Nederlandse Kamerleden met een Turkse afkomst, via donderpreken in de Turkse media. Voor buitenstaanders is het niet altijd duidelijk in welke politiek-religieuze context dat gebeurt.

Als Kuzu een filmpje laat knippen van een debat tussen hem en een ander Kamerlid met een Turkse afkomst, en dat vervolgens deelt op sociale media met de tekst „dit is een hypocriet”, is het in de ogen van witte Nederlanders misschien niet sjiek, maar ook niet bijzonder ernstig.

Maar de term hypocriet (munafiq) is een hondenfluit, specifiek bedoeld voor de islamitische achterban. In de islamitische context is munafiq zowat het zwaarste verwijt dat je kunt krijgen. Een munafiq is erger dan een ketter. Een munafiq dient direct te worden vermoord.

Nu is er publieke ruzie tussen partijleider Öztürk en politiek leider Kuzu – die laatste spreekt van „politieke broedermoord”. De politiek van intimidatie, chantage en huichelarij blijkt ook binnen de eigen gelederen plaats te vinden. De commentaren in Nederlandse media richten zich momenteel op het interne partijconflict. Begrijpelijk, maar laten we niet vergeten de dieper liggende analyse te maken.

Denk heeft Arib, Karabulut, Yesilgoz, Lacin, Özütok en mij er niet onder gekregen. Maar dat doel hebben Kuzu c.s. ook niet voor ogen. Zij willen de volgende generaties Nederlanders met een Turkse afkomst die het idee zouden kunnen krijgen om de Nederlandse politiek in te gaan, alvast een les leren: waag het niet om tegen de belangen van Erdogan in te gaan.

In de afgelopen jaren heb ik ontzettend veel jongere Turkse Nederlanders gesproken die seculier en progressief of liberaal en conservatief zijn. Die zichzelf Nederlander voelen en politieke ambities hebben in en voor Nederland. Maar die heel eerlijk aangeven: „Ik ga het niet doen vanwege Denk. Door wat jullie is overkomen, besef ik dat ik mijzelf en mijn familie niet door zo’n hel kan laten gaan.”

Missie geslaagd dus. Want wat er de komende tijd ook gebeurt met Denk: het is Kuzu en Öztürk gelukt Turks-Nederlandse politici in spe angst aan te jagen. En daarmee de Nederlandse democratie te ondermijnen. Maar hoort Nederland tolerant te zijn voor politici die met racistische politieke terreur de democratie ondermijnen? Of hoort een liberale democratie juist politieke terreur keihard te vervolgen, te straffen en, waar juridisch mogelijk, het land uit te zetten?

Zihni Özdil is historicus.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.