‘Soms lopen de meiden een hele dag in pyjama’

Spitsuur Belinda en Luuc Mannaerts en hun drie dochters hebben nu ieder hun eigen werkplek in huis. Haast alles gaat via Zoom. „Soms ontdek ik dat ik twee dagen niet buiten ben geweest, dat is wel gek.”

Luuc en Belinda Mannaerts met dochters Juul, Pien en Hannah. „We zitten na het eten gerust anderhalf uur na te ouwebeppen.”
Luuc en Belinda Mannaerts met dochters Juul, Pien en Hannah. „We zitten na het eten gerust anderhalf uur na te ouwebeppen.” Foto David Galjaard

Belinda: „We zitten al drie weken met zijn vijven thuis. Het gaat verbazingwekkend goed.”

Luuc: „Iedereen is heel druk, dat scheelt. Alleen onze middelste dochter niet, want die zit in haar eindexamenjaar en is nu al klaar. Onze jongste zit in de vierde klas van het vwo en heeft het razenddruk.”

Belinda: „Hun docenten zetten allerlei opdrachten online. Ze moeten heel veel huiswerk maken met minimale instructies, dat is echt zwaar.”

Luuc: „De oudste zit tentamens voor te bereiden. Dat gaat allemaal via Zoom.”

Belinda: „Iedereen in haar studentenhuis ging naar huis. Eerlijk gezegd vind ik het ook wel een prettig idee. Stel je voor dat ze ziek wordt. Bovendien: ons huis is groot genoeg. Iedereen kan zich terugtrekken.”

Luuc: „Normaal pak ik de trein van vijf voor half acht naar Amsterdam. Nu sta ik om half zeven op en vertrek ik naar mijn kamertje boven. De oudste, Hannah, zit in de grote logeerkamer, de andere twee zitten in hun eigen kamer en Belinda zit in de woonkamer.”

Belinda: „Ik heb ook een eigen studeerkamer maar die staat zo vol met spullen, daar word ik gillend gek, haha. Vroeger deelden we een studeerkamer maar daar ben ik uitgegooid vanwege mijn troep.”

Luuc: „Soms ontdek ik dat ik twee dagen niet buiten ben geweest, dat is wel gek.”

Belinda: „Normaal fiets ik naar mijn werk in Rotterdam-Zuid, daar werk ik op een school voor doven en slechthorenden. Of pak ik de trein naar Amsterdam voor college, voor mijn studie gebarentaalwetenschap. Nu werk ik via Zoom en één dag in de week ben ik nog op school. Die blijft open voor kinderen van ouders met vitale beroepen.”

Luuc: „Je moet alles nu plannen. Elke dag beginnen wij met een call. Iedereen kleedt zich zoals op kantoor. Daar hebben we afspraken over gemaakt, anders merk je toch dat het versloft.”

Belinda: „De meiden lopen soms wel een hele dag in hun pyjama, maar ik doe gewoon make-up op. Anders word ik niet blij als ik in de spiegel kijk.”

Luuc: „Ik heb eigenlijk een gewone werkdag: ik bekijk kredietvoorstellen, heb contact met collega’s en klanten. Corona heeft enorme impact op het mkb, dat merken we wel. Daardoor ben ik drukker dan normaal.”

Belinda: „Er zijn dagen dat hij dat kamertje niet uitkomt.”

Niet van de cijfertjes

Luuc: „In de crisis van 2008 liep ik al rond met het idee om een bank te beginnen die transparant is. Als een bedrijf een lening wil, slaat een bank aan het rekenen. Waarom laten we die berekening niet gewoon zien, dacht ik toen. Nu hebben we een platform waarmee we leningen aan mkb-bedrijven in Europa verstrekken.”

Belinda: „Ik ben nog geen investeerder geworden. Ik krijg wel elke keer uitnodigingen, maar die negeer ik. Ik ben absoluut niet van de cijfertjes. Soms probeert Luuc mij iets uit te leggen en dan roep ik halverwege ‘afgehaakt’.”

Luuc: „Wij zijn een digitaal bedrijf, in dat opzicht is er weinig veranderd. Ik zie nu alleen mijn collega’s niet meer, dat is wel gek. Ik mis dat menselijk contact wel.”

Belinda: „Ik vind het heel vermoeiend. Elk overleg wat je hebt is online. Normaal vraag je je collega iets bij het kopieerapparaat. Nu moet ik een Zoom-afspraak maken en zijn we een kwartier verder. Alle colleges die ik volg zijn ook via Zoom, maar dat gaat prima.”

Luuc: „Belinda is tegenwoordig de nerd van de familie, want ze haalt alleen maar goede cijfers.”

Belinda: „Ik vind het heerlijk om weer even de diepte in te gaan. Ik zit hier beneden te studeren of te werken. Door de dag heen zie ik iedereen die koffie of een boterham komt pakken langskomen. De kinderen weten dat ze me met rust moeten laten als ik in een vergadering zit.”

Zak paaseitjes

Luuc: „Ook nu we thuis zitten zien we elkaar ’s avonds pas weer aan tafel. We eten pas om acht uur, half negen. Dat zijn we zo gewend.”

Belinda: „Normaal ben ik pas om kwart over zeven thuis van werk of college. Ik kook meestal. Gelukkig hebben we de Hello Fresh Box, dat is heel fijn, dan hoef ik drie keer per week niet na te denken over wat ik kook. Verder ga ik een keer per week nog gewoon naar de supermarkt. Boodschappen doen is echt een uitje geworden.”

Luuc: „Als ik een zak paaseieren koop, denk ik er niet over na wie die nog meer heeft aangeraakt.”

Belinda: „Na het eten zitten we gerust nog anderhalf uur na te ouwebeppen, dat is niet veranderd. Meestal kijken de kinderen rond half tien op hun horloge – is het al zo laat – en rennen ze weer naar boven, huiswerk maken.”

Luuc: „Dan kijken we nog even tv. We sporten alleen minder. Voor corona ging ik twee keer per week sporten na het eten, bij de Erasmus Universiteit.”

Belinda: „Op zaterdag ging je ook naar de yoga. Lag iedereen hier in een deuk – papa naar de yoga. Nu loop je weleens hard. Jij bent daar veel gedisciplineerder in dan ik.”

Luuc: „Af en toe.”

Belinda: „Op zaterdag ga ik normaal mee naar de hockey van Juul, want die hockeyt hoog. Ik ben fanatiek langs-de-lijn-hockeymama. Zondagochtend hebben we hier om half elf ontbijt, dat is ook zo’n vast moment dat we elkaar zien.”

Luuc: „Verder leven we vrij ongepland. We zijn doordeweeks al zo druk. Als je mij vrijdag vraagt wat ga je dit weekend doen, dan staat er maximaal één ding in.”

Belinda: „Vandaag was Luuc jarig, dat hebben we wel even gevierd met vrienden online. Vrienden uit de buurt kwamen één voor één dag zeggen in de tuin.”