Becca Stevens.

David Goddard

Interview

‘Wonderbloom klinkt dansbaar en speels maar gaat over hoop en strijd’

Becca Stevens Het nieuwe album van jazz-zangeres Becca Stevens ademt glitterig plezier. Maar haar teksten raken diepere lagen, met duistere thema’s.

Dan kan de glitter nog van de hoes afspringen, kunnen de funky baslijntjes nog zo vrolijk onder de muziek doorhuppelen, en dan kun je dat album Wonderbloom noemen – wie luistert naar wát Becca Stevens zingt op haar nieuwe album, hoort de donkere randjes. Neem ‘Good Stuff’. Een ontzettend funky, vrolijk nummer. Zeer dansbaar ook. Maar het gaat over de strijd die vrouwen voeren om op gelijke hoogte met mannen te komen: ‘Working twice as hard for half as much’, zingt ze. Het met lekker vette synthesizers aangezette ‘Low on Love’ heeft alles al in de titel. In ‘You Didn’t Know’ voel je de duisternis al dichterbij komen: ‘Your hero becomes your demon/ there’s nowhere to hide/ you’re terrified to leave him’ zingt ze. Het was de gitzwarte documentaire Surviving R. Kelly die haar tot dat nummer inspireerde.

Het zwaartepunt zit op het eind van het album van de Amerikaanse zangeres: ‘Heather’s Letters to her Mother’, opgedragen aan Heather Heyer, de jonge vrouw die werd doodgereden bij een demonstratie tegen witte nationalisten in Charlottesville in 2017. „Elk refrein is een bericht van Heather aan haar moeder”, vertelt Stevens per mail. „Als snelle appjes, in de aanloop naar de dag dat haar leven haar werd ontnomen. En uiteindelijk, na haar dood, vraagt ze haar moeder af te maken wat zij is begonnen. Het was een idee van David Crosby, bij wie ik in de Lighthouse Band speel, om over haar een nummer te maken, maar ik heb lang geworsteld met de vorm om zo’n zwaar thema in te kunnen vatten.”

Becca Stevens speelt drie nummers van haar nieuwe album:

Hoopvol

Ook dat nummer eindigt hoopvol trouwens, met een hartverwarmend koortje met onder anderen David Crosby, zangeres Michelle Willis, de kinderen van Snarky Puppy’s Nic Hard en Stevens’ eigen neefjes en nichtjes die met z’n allen de liefde bezingen (‘We’ve got nothing without love …’. Stevens is nu eenmaal positief ingesteld, en dat hoor je terug. Wonderbloom staat vol invloeden van Stevie Wonder, Prince, en het wordt geholpen door een geweldige band en gastmuzikanten zoals Crosby, leden van Snarky Puppy, Springsteen- én Alain Clark-bassist Kaveh Rastegar (die meeschreef aan ‘Good Stuff’ en ‘Never Mine’), Jacob Collier (in ‘Slow Burn’) en zangeres/harpist Laura Perrudin, die het intense ‘Halfway’ van extra glans voorziet.

Lees ook: de recensie van het laatste album van Brad Mehldau, waarop Stevens meezong

„Als ik het album op de een of andere manier zou moeten samenvatten, dan kan ik wel stellen dat het over strijd gaat”, vertelt Stevens. „Strijd met een situatie, met een concept, met een gevoel. En vervolgens wil ik die strijd pakken en tegen het licht houden, en er de schoonheid van inzien. Alsof je in een kaleidoscoop kijkt. Daarom heeft de hoes zo’n glitterfoto.”

Veelvormig

De muziek zelf samenvatten is lastiger. Jazz, pop, disco, funk, folk. Stevens’ muziek is veelvormiger dan op voorganger Regina (2017), waarmee ze gloedvolle optredens op North Sea Jazz gaf. „Elk antwoord dat ik geef op de vraag wat voor muziek ik maak, voelt alsof ik me beperk. Dan voelt het meteen alsof ik belangrijke elementen weglaat en ik in een hokje word geduwd. Maar ja, als ik al m’n invloeden op noem heb je er ook weer niks aan.”

Feels Like this:

Regina had een thema: dat album ging over ‘queens’, sterke vrouwen. De titel van Wonderbloom is grappig genoeg geïnspireerd door de ‘corpse flower’, de reuzenaronskelk. Een bloem die wel drie meter hoog kan groeien, en soms pas na tien jaar in bloei komt en dan maximaal twee dagen lang de verschrikkelijke geur van rottend vlees afgeeft. „Toen het album na zeven maanden helemaal af was, ging ik op vakantie op zoek naar een titel die het album recht zou doen. Het moest de dansbaarheid, de lol en het speelse van de muziek omvatten, toen ik de wind door een palmboom hoorde blazen.” Dat leidde haar naar de reuzenaronskelk, lang, sterk, speels en niet zonder donkere kant.

Plezier en licht

Maar echt een thema heeft het album niet, ook al speelt een foto van haar grootvader een belangrijke rol. „Op mijn Wurlitzer-piano in mijn appartement in Brooklyn staat een foto van hem, die is gemaakt vlak nadat hij hoorde dat hij terminale kanker had. Hij wilde gewoon nog één herinnering laten maken waarop hij stond voordat de kanker hem overwon. Op die foto heeft hij een lach waar enorm veel plezier en warmte uit straalt. Tijdens het schrijven van Wonderbloom zat ik soms gewoon te staren naar die foto, tot de woorden of akkoorden kwamen. En soms keek ik ernaar om me te helpen herinneren dat ik het hele proces niet te serieus moest nemen. Dat er plezier en licht in mijn werk moest blijven zitten.”

Good Stuff:

Stevens zou deze week in Alkmaar, Rotterdam en Nijmegen optreden. Dat zit er niet in dankzij de coronacrisis. Gelukkig zit ze niet opgesloten in haar huis in hotspot Brooklyn, maar bij de ouders van haar man in Baltimore. „Ik ben blij dat ik weg kon komen van de stad. We blijven nu gewoon binnen, met uitzondering van een wandeling en soms een tripje naar de supermarkt, met handschoenen en gezichtsmaskers. Het is natuurlijk eng dat al m’n tours zijn geschrapt en ik al mijn inkomen voor de komende tijd kwijt ben. Maar ik red het wel. Er zijn vele anderen die het gewoon niet redden zonder hulp. Ik zoek nu elke dag naar manieren hoe ik mijn muziek kan inzetten om mensen te helpen die het hard nodig hebben. Volgens mij is dat ons doel in het leven, en een grote reden voor mij om muziek te maken.”

Voor de concerten van Becca Stevens in Alkmaar en Nijmegen zijn geen vervangende data. Ze komt wel terug voor een show op 23 oktober in Lantaren/Venster, Rotterdam.