Opinie

Denk, de PVV en een pijnlijke versimpeling

Tom-Jan Meeus

We zijn gewend geraakt aan een razendsnelle respons op nieuws. Lezen is oordelen – en veroordelen. Maar je hebt voorvallen waarvan je achteraf denkt: was die snelle veroordeling eigenlijk geen pijnlijke versimpeling?

Zo gebeurde het dat me deze week de naam Cor Bosman te binnen schoot. Cor Bosman: eigenaar van een buurtsuper in Roermond, judoka, politicus. Hij verloor zijn functie als PVV-Statenlid in 2012 toen een intern mailtje uit 2010 uitlekte naar De Limburger. Daarin gaf Bosman een opvatting over een provinciale PvdA’er van Turkse afkomst - „uitgekotst stuk halalvlees, gemaakt van Turks varken”. Hij werd nog diezelfde dag uit de PVV gezet. „De PVV betreurt de grievende uitlatingen van Dhr. Bosman”, stond in het uitgebrachte persbericht.

De PvdA’er op wie hij zijn toorn richtte was Statenlid Selcuk Öztürk, die we nu kennen als Kamerlid en partijvoorzitter van Denk. Maar destijds hadden mensen amper aandacht voor Öztürk. Destijds wilden mensen vooral walging uitspreken over Cor Bosman.

Later kreeg ik contact met de oud-PVV’er. Een rechtse kerel, betrouwbaar, die zijn flater nooit wilde wegpraten. Die mail deugde niet, herhaalde hij telkens. „Die was fout.” Maar er zat een verhaal achter. Hij kende Öztürk al jaren toen ze elkaar in de politiek troffen – ze zaten samen in de ledenraad van de lokale Rabobank. Bosman zag telkens hetzelfde patroon bij de man. „Een zuiger.” Iemand die vriendelijk doet maar „mensen wil pakken”. Ook hij was er uiteindelijk ingetrapt, zei Bosman.

In Den Haag weten we nu ook meer. Wie kennis vermeerdert, vermeerdert smart. De partij die beloofde verruwing en verharding te bestrijden, heeft in Öztürk een parlementariër die vrijwel stelselmatig verruwing en verharding bevordert. Een niet-PVV’er met PVV-methoden. Een van de ergste voorvallen was toen een jaar geleden een Kamerdebat escaleerde nadat Öztürk een ander Kamerlid foutief beschuldigde van fraude – en weigerde zijn vergissing te erkennen.

Maar het blijkt bij hem altijd erger te kunnen. Onlangs kondigde fractievoorzitter Kuzu zijn vertrek uit de Kamer na de verkiezingen aan. HP/De Tijd meldde dat het draaide om een ‘grensoverschrijdende’ relatie met een vrouwelijke medewerker. Maar Kuzu schreef deze week in een verklaring dat Öztürk deze oude zaak aanwendde om hem eruit te werken. Kuzu maakt Öztürk verwijten („politiek lynchen”, „broedermoord”, „saboteren”) die Cor Bosman nooit heeft gemaakt.

Dus ik belde Bosman woensdag even. „Ik heb geen leedvermaak over Öztürk”, zei hij. Je dacht: dat zul je Öztürk niet snel horen zeggen over anderen.

Tom-Jan Meeus (t.meeus@nrc.nl; @tomjanmeeus) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Lotfi El Hamidi.