‘Normaal zou ik nu al zijn volgeboekt’

Verdienen & Uitgeven Johan Struwe (47) uit Tiel was ongelukkig met zijn baan als commercieel medewerker. Hij gooide het roer om en werd visgids. „Het is een luxe om van je passie je beroep te kunnen maken.”

Foto Bob van der Vlist

In

‘Tot drie jaar geleden werkte ik als commercieel medewerker bij een verhuurbedrijf. Een hectische baan: we verhuurden aan aannemers en industriële bedrijven die altijd gisteren iets nodig hadden – en dan moest ik snel komen opdraven om dat te regelen. Ik heb het tien jaar volgehouden, maar achteraf gezien was ik er doodongelukkig.

„Daar kwam een einde aan toen ik in 2017 een hartinfarct kreeg, waarschijnlijk als gevolg van overmatige stress. In het halfjaar dat ik in de ziektewet zat, heb ik besloten dat het tijd werd werk te gaan doen waar ik echt gelukkig van werd. Van de ontslagvergoeding heb ik een bedrijf als zelfstandig visgids in Nationaal Park De Biesbosch opgezet.

„Het bedrijf liep vanaf dag één goed. Ik zit 4 à 5 dagen per week met klanten op het water om te vissen op baars, snoek en snoekbaars. Naast het gidsen verdien ik nog een beetje bij door te schrijven voor hengelsportbladen. Ook schreef ik een boek over mijn carrièreswitch.

„Wat ik verdien met mijn bedrijf komt op één rekening binnen. Vervolgens verdeel ik het over vier andere rekeningen. Ik ben van mezelf niet heel handig met financiën, maar op deze manier zorg ik dat ik altijd genoeg opzij zet om mijn bedrijfskosten en belastingen te kunnen betalen. Elke maand keer ik mezelf 1.000 euro uit, ongeacht wat er binnenkomt.

„Normaal zou ik nu al van juni tot half augustus volgeboekt zijn, maar door de coronacrisis is juni nog niet eens gevuld. Daar maak ik me ernstige zorgen om. Zelfs als de maatregelen weer versoepeld worden, is het de vraag of ik nog genoeg klanten krijg. Ik bied een luxedienst, dat is het eerste waar mensen op zullen besparen als het economisch slechter gaat.”

uit

‘Ik kom prima rond van het geld dat ik mezelf maandelijks uitkeer. Dat heeft er ook mee te maken hoe we het thuis financieel hebben geregeld. Mijn vrouw verdient stukken beter dan ik, dus we hebben afgesproken dat ik elke maand 400 euro op haar rekening stort en zij vervolgens de woonlasten en boodschappen betaalt. Die verdeling bedachten we overigens al voordat ik zelf een bedrijf had.

„Ik geef weinig uit. Dure kleding interesseert me niet, dus daar ben ik vrijwel niks aan kwijt. Ik krijg veel oude kleren van mijn jongere broer – die wel gek van mode is – of draag mijn werkkleding. Af en toe geef ik zelf nog wat extra uit aan boodschappen. Ik hou van luxe koken en een goede fles wijn.

„Vroeger was ik een groot deel van mijn inkomen kwijt aan visbenodigdheden: hengels, de boot, vakliteratuur. Nu vallen die onder bedrijfskosten, en hoef ik die niet van mijn privérekening te betalen. Het is echt een luxe om van je passie je werk te kunnen maken.”