Opinie

Niet naar een rampgebied, nee, ik ga naar huis

Grunberg in New York

Vlucht KL 645 van Amsterdam naar New York op zaterdag 4 april was gevuld met 23 passagiers en wat vracht. Schiphol was zo mogelijk nog leger. Toen ik aan een loket stond om te betalen voor overgewicht hoorde ik een Amerikaan zeggen: „Hebt u een ticket voor me naar Minneapolis? Niet via Detroit of New York.” Waarop de grondstewardess begripvol antwoordde: „Nee, niet via Detroit of New York, dat begrijp ik.”

Achter de douane begluurden de reizigers elkaar argwanend. Cafés, restaurants, krantenkiosken waren gesloten, maar de luxewinkels, Bottega Veneta, Burberry, Rolex, waren open. Geen klanten, wel personeel. De dood zal komen, onze behoefte aan statussymbolen zal niet verdwijnen.

Ik houd van luchthartigheid maar op het vliegveld kon men zich niet aan de indruk onttrekken dat er een piepkleine Apocalyps had plaatsgevonden. Baghdad International Airport in 2009 was levendiger dan Schiphol nu. Het was niet alleen de leegte van Schiphol die mij herinnerde aan mijn reizen naar Irak en Afghanistan. Mijn omgeving in Amsterdam maakte zich zorgen en had mij van alles meegegeven, gezichtsmaskers, handschoenen, nog net geen talisman. „Je gaat naar een rampgebied”, zei iemand. „Ik ga naar huis”, antwoordde ik.

De ramp was eindelijk thuisgekomen. Of, denkend aan 9/11: opnieuw thuisgekomen. Hoogmoedig te geloven dat rampen en sterven iets voor Aziaten en Afrikanen is. Omdat onze cultuur superieur is, zoals Frits Bolkestein ooit beweerde? De superieure cultuur, immuun voor rampen, op de lange termijn immuun voor de dood. Het verleden wijst niet in die richting.

Op JFK controleerde een dokter of ik koorts had. „37.2”, mompelde hij bijna teleurgesteld.

Ik zette mijn gezichtsmasker op, aanbevolen door de Amerikaanse autoriteiten, hoewel Trump er niet aan mee wil doen.

De taxichauffeur droeg ook geen gezichtsmasker. „Ik zet gewoon mijn ramen open”, zei hij.

Het moet gezegd, het waaide lekker naar binnen.

Schrijver Arnon Grunberg woont in New York City. Op deze plek schrijft hij over de impact die het coronavirus heeft op het leven daar.