Brieven

Coronamaatregelen

De overheid moet meer oog hebben voor mentaal lijden

Foto Sem van der Wal/ ANP

Er wordt veel te weinig gepraat over de gevolgen van de coronamaatregelen voor mensen die het mentaal zwaar hebben. Voor wie het nu nóg meer een strijd is om de dag vol te houden. Waar het ook crisis is. Hoe kunnen we die mensen steunen? Door de coronamaatregelen voel ik me weer verdwaald: wat moet ik nou doen op een dag? Na een hele zware periode had ik eindelijk weer een beetje grip op het leven. Ik had besloten weer meer naar school te gaan en te gaan sporten in de sportschool. Het ging goed met therapie. Ook was ik net begonnen met een groepstraining ‘vrienden maken en vrienden houden’ voor jongeren met autismespectrumstoornissen, waarbij ik me eindelijk niet alleen voelde. Toen kregen we het nieuws dat de scholen dichtgingen. Ook de sportscholen. Mijn therapiesessies zouden voortaan online plaatsvinden. Al mijn plannen konden de prullenbak in. Ik had de wereld heel lang buitengesloten en net toen ik besloot open te gaan, ging de wereld dicht. Hoe zorg ik er in deze situatie voor dat ik genoeg structuur heb zodat ik niet verdwaal in mijn luide (angst)gedachtes? De overheid zou beter stil moeten staan bij de impact van deze maatregelen op kinderen en volwassenen die het mentaal zwaar hebben. Nog steeds lijkt fysiek ziek zijn ‘echter’ en dus belangrijker dan mentaal lijden.