Brieven

Brieven

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

Er zijn belangrijke sociale verschillen tussen Noord- en Zuid-Europa. Interculturele communicatie blijkt moeilijk – bijna niemand is in staat buiten het eigen perspectief te denken. Noord vindt Zuid lui en onbetrouwbaar. Zuid vindt Noord kil en respectloos. Noord beschouwt zichzelf als superieur en heeft statistieken gemaakt die dit aantonen. Zuid vraagt Noord om ondersteuning, wat voor Noord een teken is dat Zuid moet veranderen. Zuid wijst erop dat problemen, door de geografische ligging, gezamenlijk moeten worden opgelost. De confrontatie tussen Noord en Zuid ten tijde van de eurocrisis liet zien hoezeer Noord verblind is geraakt door sociale vooroordelen. De beleidsvoorstellen van Zuid om uit de crisis te komen (meer overheidsbestedingen) werden door Noord weggelachen. In de boeken van Varoufakis en Dijsselbloem komen deze vooroordelen helder naar voren. De noordelijke oplossing (bezuinigingen en deregulering van de arbeidsmarkt) bleek averechts te werken: de begrotingstekorten liepen op. Niemand durft het noordelijke beleid nog te verdedigen, maar de fouten worden niet toegegeven. De arrogantie is gebleven. Het vluchtelingenprobleem ligt op het zuidelijke bordje en nu treft ook de coronacrisis hen het hardst. En Nederland zegt: „Waarom sparen ze niet meer?” Niets begrepen, niets geleerd. Het zou goed zijn als EU-burgers zelf het interculturele communicatieprobleem aanpakken. Misschien dat de politici dan volgen.