Recensie

Recensie Media

In de serie Koppensnellers sloopt een snoeiharde bruut de kwaliteitskrant

Series In de NPO-serie Koppensnellers speelt Lineke Rijxman een machtswellusteling met een achilleshiel: een zoon die haar niet wil zien. Die zoon heeft ondertussen problemen met een moskee in de buurt.

Het zal je gebeuren, je kwaliteitskrant wordt overgenomen door een meedogenloze hoofdredacteur, die meteen mensen begint te ontslaan, die sterk is in machiavellistische spelletjes, en die commercie boven journalistiek stelt.

Gelukkig is het maar fictie. In de komische dramaserie Koppensnellers wordt deze bullebak gespeeld door de geweldige Lineke Rijxman. Ze speelt de hoofdredacteur snoeihard en sluw, maar ook wankel. Want ze heeft een achilleshiel: een zoon die haar niet wil zien. De krant veroveren gaat haar makkelijker af dan haar zoon terugwinnen. Uit de twee afleveringen die vooraf beschikbaar waren, begrijp je dat ze vermoedelijk in aflevering acht wel ten val zal komen, maar dat ze onderweg nog een flinke ravage zal aanrichten.

Koppensnellers: vanaf vrijdag 3 april om 20.25 uur op NPO 3

Zin in een nieuwe serie? In de nieuwe komische dramaserie Koppensnellers gaat de meedogenloze zakenvrouw Dana Woerdenbagh over lijken om de leiding te krijgen over een ingedutte kwaliteitskrant, terwijl ze zich ondertussen probeert te verzoenen met haar rancuneuze zoon Lucas. Mis het niet, vanaf vrijdag 3 april om 20.25 uur op NPO 3.

Geplaatst door AVROTROS op Vrijdag 27 maart 2020

Die zoon van haar (Tim Linde) is trouwens een linkse jongen die geen hakken wil kopen voor zijn dochters verjaardag omdat dat niet ‘genderneutraal’ zou zijn. Als persvoorlichter van de gemeente vecht hij voor een moskee in de buurt. In die strijd blijkt hij meer op zijn moeder te lijken dan hij denkt.

Koppensnellers is van Mugmetdegoudentand, de theatergroep van scenarist Joan Nederlof, hoofdrolspeler Rijxman en Marcel Musters. Lang geleden maakten ze de tv-comedy Hertenkamp (1998-1999). Net als in hun andere werk voor theater en tv moet Koppensnellers het hebben van een impliciet soort humor, voor wie er gevoelig voor is. De verhaallijn over de moskee is trouwens net even interessanter dan die over de oude krant die worstelt met de digitale omslag. Dat verhaal is ietwat gedateerd. Die moskee daarentegen, geeft schrijver Joan Nederlof de ruimte om een rake zedenschets neer te zetten, over vermoeid links, moslimhaat, populisme, en de rol van de media hierin.