Iedereen gaat online

Gewone schaaktoernooien met spelers die aan een tafel tegenover elkaar zitten zijn er niet meer. De onontbeerlijke website The Week in Chess van Mark Crowther, waar je iedere week ongeveer 4.000 recente partijen kunt downloaden, gaf er nu maar 341. Restantjes van de week daarvoor en verder een online toernooitje en een computercompetitie.

Onze nationale clubcompetitie is gestaakt. Geen enkele club promoveert of degradeert, waardoor ik nog een jaar in de meesterklasse mag spelen. Een twijfelachtig genoegen, want we zijn eigenlijk niet sterk genoeg.

De interne competitie van mijn club gaat nu via de server van Lichess. Wie zich daar inschrijft moet verklaren dat hij niet vals zal spelen door een schaakprogramma, een boek of advies van anderen te consulteren. Voor mijn nette club is zo’n belofte genoeg.

Zo’n twintig jaar geleden was ik verslaafd aan vluggertjes op de Internet Chess Club. Sigaretten bij de hand en vaak whisky, eindeloos vluggeren, heerlijk. Een keer speelde ik een serie partijtjes tegen een Amerikaan die vaak gewiekster was dan ik, maar deze keer bijna alles verloor. Ik wist waar hij woonde en begreep dat het bij hem nog in de ochtend was, en ik kon ook zien dat hij al zijn hele nacht bezig was geweest, want aan privacybescherming doen ze niet bij die club. Hij was zoals ik toen ook was, maar erger.

Ik speel al lang niet meer online, maar ik kijk wel vaak naar partijen van anderen. Er is een rijk buffet, ook in een relatief rustige tijd. Zo konden we afgelopen week sterren als Magnus Carlsen en Alireza Firouzja zien vluggeren.

Omdat ik geen actuele serieuze partij kan vertonen, ging ik naar een rubriek op de Russische site ChessPro waar de mooiste partijen van een voorbije maand worden uitgekozen. De mooiste partij van januari bleek gewonnen door Erwin l’Ami. De mooiste van de hele wereld, al was het maar voor een maand; mijn patriottische hart klopte trots.

De opgave van deze week, een stelling die verzonnen is door Phillipe Stamma (1705-1755), de uitvinder van onze algebraïsche notatie, mocht nog iets verder weg zijn van de actualiteit.

Erwin l’Ami - Anton Smirnov, Tata Steel Challengers 2020

1. d4 d5 2. c4 c6 3. Pf3 Pf6 4. e3 Lg4 5. Db3 Db6 6. Pe5 Lf5 7. cxd5 Dxb3 8. axb3 Pxd5 9. Ld3 Lxd3 10. Pxd3 Pa6 11. Ld2 e6 12. Ke2 Le7 13. Pa3 0-0 14. Pc4 c5 Dit zou goed zijn, als wit niet een sterk kwaliteitsoffer had. 15. Txa6 bxa6 16. dxc5 Tfc8 17. b4 Zwarts torens zijn hulpeloos en wit versterkt zijn stelling. 17...f6 18. e4 Pc7 19. Lc3 Pb5 20. Ta1 Tc6 21. e5 Ld8 22. Pd6 Tb8 23. f4 h5 24. g3 Pc7 25. Ke3 f5 26. Ld2 Kf8 27. Kd4 g6 28. Pe1 Pb5+ 29. Pxb5 axb5 Het lijkt vreemd om zomaar een pion te geven, maar na 29...Txb5 brengt wit zijn paard naar d4 en dan is het ook mis met zwart. 30. Txa7 Tcc8 31. Pc2 Ta8 32. Td7 Le7 33. Ke3 Ke8

Zie diagram

34. Td6 Ook 34. Tb7 was goed, maar het is mooier om nog een kwaliteit te offeren. 34...Lxd6 35. exd6 Kd7 36. Pd4 Ta2 37. Lc3 Ta1 38. Pxb5 Th1 39. h4 Tg1 40. Kf2 Td1 41. Pd4 Ta8 42. Ke2 Tg1 43. b5 Txg3 44. Lb4 Tg2+ 45. Kd3 Txb2 46. c6+ Kc8 47. Pxe6 Zwart gaf op.