Klap ook eens voor de kapper en de ober

Zap Talkshow M ging los van start met verse gasten, langere gesprekken, en de verfrissende relativeringen van Margriet van der Linden.

Margriet van der Linden in talkshow M. KRO-NCRV
Margriet van der Linden in talkshow M. KRO-NCRV

Was het verbeelding, of zijn ze bij de NOS ook een beetje geschrokken van Arjen Lubach? De VPRO-satiricus had niet alleen de t-shirtverkopers van Rumag door zijn zondagse wringer gehaald, maar zich ook beklaagd over de gewoonte van de omroep om bij de beginvragen van een persconferentie weg te schakelen. Prompt werd er maandag een flinke hap meegenomen na de bekendmaking van de verlengde coronamaatregelen.

De gasten in het achteropkomende M constateerden dat Rutte en De Jonge ‘erg lang’ aan het woord waren geweest. Logisch, want elke extra minuut NOS ging er bij M weer af. Uiteindelijk was er een halfuurtje over voor de talkshow. De gasten waren lekker fris. In plaats van de usual suspects zaten er een psycholoog (Gijs Coppens), een verslaggever van het Jeugdjournaal (Laura Hogendoorn), een leerkracht (Kiet Engels, van De kinderen van Juf Kiet) en de Haagse NOS-verslaggever Marleen de Rooy.

Die laatste reageerde alert op Ruttes uitleg over ‘hoe ver’ in het bestrijdingsproces Nederland was. „We zijn voorbij de start, maar nog niet aan het eind van het begin”, zei de premier. Een Churchill-parafrase, las ik op Twitter. De Rooy zette het soepel om in: „Hij weet het niet.” Zo beslist hoor je dat Vullings en Van der Wulp, haar tot talkshowmeubels geëvolueerde collega’s, niet vaak zeggen.

Dankzij de beschikbare expertise raakte het gesprek ook wat nieuwe punten aan. Zo vond Engels dat we in de verslaggeving van de schoolsluiting erg veel grote keukentafels (en opgeruimde keukentafels zou ik daaraan willen toevoegen) met potten thee te zien krijgen. Terwijl er talloze gezinnen zijn waar veel minder ruimte is.

Lees ook: Hoe DWDD tot stilstand kwam

Ook vertelde ze hoe het langsbrengen van huiswerk voor docenten een mogelijkheid is om even te kijken hoe ouders en kinderen erbij zitten. Psycholoog Coppens benadrukte dat ook horecapersoneel, kappers en andere getroffenen recht hebben op het medeleven van de natie: „Ze moeten voelen dat er ook voor hen wordt geklapt.”

Vergeleken met de weemoed in de laatste weken van DVDWNN (De Voorganger Die We Niet Noemen) is M relativerender, wat veel te maken heeft met het karakter van de presentator. Hoor je Van der Linden een tamelijk hoogdravende tekst over het ontstaan van inspiratie uitspreken in de aankondiging van een artiest, dan flapt ze er daarna nog snel uit: „Werkt dat zo?” In gesprek met Engels nam ze even het woord ‘moedeloosheid’ in de mond. Ze nam het snel weer terug – zoiets klinkt te veel begin van het eind en te weinig eind van het begin – maar het tekent de losheid waarmee Van der Linden haar derde seizoen M is begonnen.

Ruimte voor goede gesprekken

Opmerkelijk was bovendien dat M een versnelling terug leek te schakelen. In de gehalveerde uitzending van dinsdag werd maar één onderwerp behandeld, maar ook op maandag stonden er maar twee op het programma, waardoor er goed doorgepraat kon worden. Bovendien maakte het gesprek met actrice Margôt Ros – zij schreef een boek over haar lange revalidatie na een zware hersenschudding – duidelijk dat de redactie zich niet door corona wil laten gijzelen.

Het eerste seizoen was M zoekende, in het tweede jaar volgde het nadrukkelijk de voetsporen van DVDWNN, nu lijkt Van der Linden een volgende fase in te gaan met ruimte voor goede gesprekken en een vorm van relativering. Zoals Rosanne Hertzberger zei in de maandaguitzending over een filmpje met hysterische Amerikaanse evangelicals: „Mensen doen wat ze kunnen. Als je heel goed kunt bidden op televisie, dan ga je dat nu doen.”

Correctie (1 april 2020): In een eerdere versie van dit artikel stond abusievelijk de naam van psycholoog Coppens verkeerd geschreven. Dat is hierboven aangepast.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.